Nederlands proza

BOEKEN NR. 2, SEPTEMBER 2015

Ish Ait Hamou: Cécile

door Katja Feremans

De hiphopchoreograaf Ish Ait Hamou (1987) werd als jurylid van So you think you can dance een bekend tv-gezicht. Van jongs af aan voelde het dansicoon zich ook tot het woord aangetrokken. Zijn romandebuut Hard hart haalde in 2014 goede verkoopcijfers. De opvolger, Cécile, is al aan de vijfde druk toe. Voor hij aan zijn tweede roman begon, ging de schrijver met zijn vader en zijn danskompaan Yves Ruth in het diepe zuiden van Marokko op zoek naar zijn roots. Een verslag van die reis, geïllustreerd met innemende foto’s, postte hij op http://www.ishaithamou.be/.
Zijn vaders geboortedorp, op een halfuur lopen van de oase van Tawhelt, staat model voor de setting aan het begin van Cécile. De elfjarige Djibril woont er met zijn ouders, zijn twee broers en zijn schoonzussen onder één dak. Dat de wereld groter is dan hun dorp beseft de naar avontuur snakkende schelm, wanneer hij de heuvel opklautert om nader kennis te maken met de mysterieuze gek – ‘de Generaal’ – die er geregeld op de uitkijk staat. ‘Het uitzicht vanaf de heuveltop was dan ook verbluffend. [Djibril] had nog nooit zoveel land bij elkaar gezien. Van hieraf zag je geen heuvels maar bergen, geen wegen maar dunne lijntjes die over het dorre land slingerden als de Arabische letters in het Heilige Boek’. Door een ongelukkige samenloop van omstandigheden zal Djibril het dorp sneller achter zich laten dan hem lief is. Na een ware horrortocht als verstekeling op een boot van Tanger naar Spanje verblijft hij vijfentwintig jaar illegaal in Europa, eerst in Sevilla, later in Parijs. In de lichtstad ging hij op zoek naar Cécile. Als 23-jarige studente kunstgeschiedenis was zij geruime tijd eerder in het leven van zijn broer Kareem gekomen. Ongewild richt(te) zij een spoor van vernieling aan. Na een kwarteeuw keert Djibril terug naar zijn geboortedorp, daartoe gedreven door de herinnering aan zijn moeder. Maar altijd weer lijkt hij in narigheid te móeten belanden, dus ook in Marokko staan hem weer pijnlijke confrontaties te wachten.
Ish Ait Hamou laat Djibril rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan. Als lezer snel je hijgend mee langs het voor hem uitgestippelde pad. Daarbij dient gezegd dat veel van de toevalligheden die zijn leven bepalen, vergezocht zijn. In de overvloed aan onwaarschijnlijke gebeurtenissen verdrinken helaas de grote thema’s in Cécile: liefde, familie, verlies, dood, emigratie en de innerlijke worsteling van een jongeman die zich probeert staande te houden in de deining van het leven.
Ish Ait Hamou schrijft efficiënt. Zijn stijl is weinig gekunsteld, op een vleugje symboliek na. Zo zijn er bijvoorbeeld de oudere, weinig tegenspraak duldende mannen die Djibril doorheen zijn leven treft en om hun wijsheid bewondert. De in zichzelf gekeerde Generaal uit zijn kindertijd is een van hen. Hem aan het einde in de gedaante van iemand anders laten terugkeren, is een nogal opzichtige manier om een cirkel rond te maken. De zwaar aangezette dramatiek is te oppervlakkig om intens te zijn en de personages zijn weinig doorleefd. Wie zich daar echter overheen zet, kan deze zoetgevooisde maar bij momenten toch dreigende roman gemakkelijk in één ruk uitlezen.
 
Antwerpen : Manteau, 2015, 368 p. ISBN 9789022330494

deze pagina printen of opslaan



‚Äč
ontwerp: Ann Van der Kinderen   |   programmatie: dataweb   |   © MappaLibri