Vertaald proza

BOEKEN NR. 3, OKTOBER 2015

William Giraldi‏: Toen kwamen de wolven

door Kris van Zeghbroeck

De oorspronkelijke titel Hold the Dark, gooit meteen een schaduw over de roman Toen kwamen de wolven van William Giraldi. Hier staat niet de idyllische, maar de wrede nietsontziende natuur centraal. Het winterse Alaska tegen het poolgebied aan kent enkel gradaties van bijtende koude gedompeld in duister mysterie. In het afgelegen dorpje Keelut wordt voor de derde keer die winter een kind gegrepen door wolven. Medora Slone vraagt de niet met dit gebied vertrouwde wolfexpert Russel Core om haar gegrepen kleuter op te sporen, zodat ze zijn beenderen kan begraven. De naar zelfmoord neigende Core grijpt de gebeurtenis aan om zijn leven en de kwijnende relatie met zijn in Anchorage gesettelde dochter nieuw leven in te blazen. Hij vindt in Keelut echter een versie van Dantes Inferno, waar de hongerende wolven hun eigen jongen opeten om te overleven. Maar hun wreedheid lijkt in het niets te verzinken bij die van de mens. Bij zijn terugkeer in het dorp blijkt dat de depressieve Medora verdwenen is en vindt hij haar kind gewurgd in de ijskelder. Intussen is Vernon Sloane, de vader, op de terugweg uit het Midden-Oosten, waar hij als soldaat in de oorlog gewond raakte. Zijn beheerste maar moordende karakter maakt dat zelfs de uit de misdaad gerekruteerde medesoldaten uit zijn buurt blijven.
 
Wanneer hij van de politie verneemt dat zijn zoon dood is en zijn vrouw op de vlucht, trekken hij en zijn jeugdvriend afzonderlijk een bloedspoor door het ijzige, besneeuwde landschap. De moordlust van een hongerende roedel wolven verzinkt er bij in het niets. Niet enkel politiemensen, maar ook een aantal bewoners uit de regio die zijn zoektocht naar Medora in de weg staan of een mogelijke hand hadden in haar beweegredenen, sterven door Vernons hand. Het duistere mysterie dat Vernon en Medora achtervolgt, is dat ze vervloekt zijn en dat volgens een oude vrouw/heks hun kind nooit geboren had mogen worden. Wolvenolie en wolvenmaskers lijken een rol te spelen in het proces om rampspoed tegen te gaan, maar in handen van de mens lijkt de dierlijke wreedheid enkel te worden uitvergroot.
 
Uiteindelijk blijkt dat Vernon en Medora broer en zus zijn. Het is een doodgezwegen incestverhaal uit een gedoemde gemeenschap die zich volledig van de beschaafde wereld afsluit. Het komt niet tot een bloedig treffen tussen broer en zus, ze hebben elkaar nodig en hun ‘harmonieus’ samenleven in de wildernis, op de vlucht voor de autoriteiten, wordt ondersteund door het dorp en lijkt een toekomst te hebben. Net zoals Core -- die in een laatste confrontatie met Vernon gewond raakte, maar gespaard werd na de hereniging tussen broer en zus – een toekomst heeft als hij in het ziekenhuis herenigd wordt met zijn dochter.
 
Zowel het thema van gewelddadigheid en de uitwerking van het verhaal doen denken aan het werk van Cormac McCarthy. De poëtische taal werd uitgepuurd tot de essentie. Voortdurend worden vragen opgeworpen die enig licht kunnen werpen op de duistere wereld van het verloren paradijs, dat zich hier situeert in de lange nachten van het winterse Alaska. De strijd tussen natuur en beschaving, schuld en boete, dier en mens, licht en duisternis en het zoeken naar een balans, liggen aan het hart van dit verhaal. Core krijgt (ook in zijn naam) de rol toebedeeld van observerende buitenstaander, die inzicht tracht te krijgen in wat er gebeurt. Als lezer word je in een onbehaaglijke wereld van duister en mysterie gezogen, voortdurend op zoek naar een sprankje licht. Toen kwamen de wolven is zonder meer een beklijvend boek.

Amsterdam : Lebowski, 2015, 191 p. Oorspr. titel : Hold the dark. ISBN 9789048826971

deze pagina printen of opslaan



‚Äč
ontwerp: Ann Van der Kinderen   |   programmatie: dataweb   |   © MappaLibri