Vertaald proza

João Ricardo Pedro: Jouw gezicht zal het laatste zijn

door Jan Baes

‘Duarte, ik ga binnenkort dood. Je vader houdt veel van je, en hij zal je hard nodig hebben. Je moet proberen nog meer begrip voor hem te hebben nu ik je dit verteld heb’. Wanneer een uitgezaaide borstkanker haar fataal dreigt te worden, neemt Paula, de vrouw van António Mendes, haar zoon apart om hem duidelijk te maken hoezeer de oorlog in Angola van haar man een geestelijk wrak heeft gemaakt en van hun familiale leven een catastrofe. Duarte herinnert zich maar al te goed de spanningen en de emotionele uitbarstingen die zijn jeugd hebben getekend en die hem later deden besluiten een beloftevolle carrière als concertpianist op te geven. De muziek was hem, door de heftige emoties die ze bij hem opriep, opeens volledig ontglipt. Troost vindt hij alleen in een dorp aan de voet van het Gardunhagebergte, bij zijn grootouders, de arts Auguste Mendes — en na diens dood bij zijn grootmoeder Laura —, ver van zijn ouders en ver van de politieke en maatschappelijke strubbelingen die de laatste stuiptrekkingen van de dictatuur zouden kenmerken.
De raadsels rond de keuze van Augusto om zich als veelbelovend medicus in een afgelegen dorp terug te trekken; rond de moord op de eenogige landloper Celestino; rond de brieven die een veertig jaar geleden naar Brazilië uitgeweken vriend Policarpo aan Augusto blijft schrijven; rond het schilderij dat de jongste Mendes van zijn aan het communistische regime ontsnapte Tsjechische pianolerares zou krijgen: ze blijven Duarte intrigeren. Na de dood van zijn ouders zal hij trachten de feiten te achterhalen of een aanvaardbare uitleg over de gebeurtenissen te krijgen. Het leven blijkt echter te ingewikkeld voor simpele verklaringen en ook de neerslag ervan, in dit met pijnlijke intensiteit geschreven boek, zal de lezer enigszins in verwarring achterlaten.
In deze kroniek van drie generaties zoomt de auteur beurtelings in op de hoofdpersonages, ieder bekeken vanuit een eigen, stilistisch aangepaste invalshoek die de romanstructuur soms lijkt onderuit te halen. De zeven hoofdstukken bevatten elk drie à vier verhalen die bijna los van elkaar zouden kunnen worden gelezen, ware het niet dat de vragen die boven ieder verhaal blijven hangen naar een mogelijke oplossing verder in het boek verwijzen. Omdat de antwoorden er maar deels komen en zelfs dan nog nieuwe vragen oproepen, heb je als lezer aan het eind de indruk in het duister te tasten. Het zou zowel de kracht als de zwakte van dit boek kunnen uitmaken, als die conclusie niet zou worden overruled door de suggestieve kracht van de taal en de toon van waarachtigheid die je vanaf het begin te pakken krijgt.


João Ricardo Pedro, Jouw gezicht zal het laatste zijn, Signatuur Utrecht, 2013, 182 p., € 18,95. ISBN 9789056724696. Vert. van: O teu rosto serà o ultimo door Kitty Pouwels. Distributie: WPG Uitgevers

Oorspronkelijk verschenen in de Leeswolf 2013

deze pagina printen of opslaan

Nieuwe recensies

BOEKEN NR. 11, DECEMBER 2019

Alle verhalen

Hugo Claus

Dagboek van een dief

Jean Genet

De menselijke maat

Roberto Camurri

Grote verwachtingen. In Europa 1999-2019

Geert Mak

Vaderliefde

P.F. Thomése

naar overzicht

JEUGDBOEKEN NR. 11, DECEMBER 2019

Dromers

Bibi Dumon Tak, Charlotte Dumas (fotogr.)

Het geheime bondgenootschap

Philip Pullman

Het werkstuk, of Hoe ik verdween in de jungle

Simon Van der Geest en Karst-Janneke Rogaar (ill.)

Oef wat een geluk!

Ghislaine Roman, Tom Schamp (ill.)

Verloren woorden. Een betoverboek

Robert Macfarlane, Jackie Morris (ill.)

naar overzicht


ontwerp: Ann Van der Kinderen   |   programmatie: dataweb   |   © MappaLibri