Misdaad

Pierre Lemaitre: Alex

door Karen Vandyck

Alex van Pierre Lemaitre valt vooral op door zijn originele verhaal en de genadeloze, maar ook bijna geniale, wijze waarop de auteur speelt met de verwachtingen van de lezer. Zo zet de Franse auteur zijn lezers een paar keer op het verkeerde been met onverwachte wendingen. Slachtoffers worden plots daders, en omgekeerd. Daardoor moet je je kijk op de personages voortdurend bijstellen en komen de vorige hoofdstukken plots in een heel ander licht te staan.
Op de eerste bladzijden van het boek maken we kennis met de jonge Alex Prévost die zich graag vermomt met pruiken en gewaagde outfits aantrekt. Daardoor voelt ze zich vrouwelijk, zelfverzekerd en heeft ze meer mannelijke aandacht. We zijn er getuige van hoe Alex door een onbekende man in een witte bestelwagen wordt gesleurd. Daarna wordt de jonge vrouw naakt opgesloten in een houten kooi die enkele meters boven de grond van een afgelegen pakhuis bengelt. Gelukkig was er een toevallige getuige van de ontvoering, waardoor de politie alvast weet dat er een misdrijf is gepleegd. Maar mede omwille van Alex’ vele vermommingen en eenzame leven, kunnen de speurders de identiteit van de ontvoerde vrouw niet achterhalen. En kostbare tijd tikt weg, want Alex’ ontvoerder verdwijnt plots, waardoor ze zonder eten en drinken in de kooi zit met als enige gezelschap een paar hongerige ratten.
Hoewel Alex haar ontvoerder niet persoonlijk kent, wordt in dit eerste deel al duidelijk dat ze niet zomaar een willekeurig slachtoffer is. Hoe het verhaal precies ineen steekt, kom je te weten in de volgende delen, waarin ook Alex geen zuiver geweten blijkt te hebben. Meer verklappen zou echter zonde zijn van het verhaal. Lemaitre bewijst met Alex in ieder geval dat de grens tussen schuld en onschuld niet eenvoudig te trekken is. Het boek is dan ook niet zozeer een whodunit als wel een 'whydunit', waarin de motieven van de personages de kern van het verhaal vormen.
Bijna zo origineel als het verhaal, is ook het speurdersteam dat wordt aangevoerd door de prikkelbare dwerg Camille Verhoeven en zijn partner Le Guen. Voor Verhoeven is dit een bijzonder lastige zaak; zijn vrouw Irène is enkele jaren eerder ook ontvoerd en kwam daarbij om het leven. De politieman heeft daarna gezworen nooit nog een ontvoeringszaak te onderzoeken. Tegen zijn wil in wordt Verhoeven toch op de zaak gezet. Om zijn oude demonen uit te roeien, wil hij deze zaak absoluut tot een goed einde brengen.
Het verhaal wordt afwisselend geschreven vanuit het standpunt van Verhoeven en Alex. Dit vergroot de spanning, want terwijl Verhoeven zoekt naar een speld in een hooiberg weet je hoe het ondertussen met Alex in de houten kooi gesteld is. Lemaitre neemt bij deze beschrijvingen geen blad voor de mond, wat enkele gruwelijke passages oplevert. Wie al geen fan is van ratten, zal dat na dit boek zeker niet worden. Alex is een boek dat je een paar uurtjes zeer spannend leesplezier verschaft.

Pierre Lemaitre, Alex, Xander Amsterdam, 2013, 363 p., € 17,95. ISBN 9789401601689. Vert. van: Alex door Roelien Vermaant. Distributie: L&M Books

Oorspronkelijk verschenen in de Leeswolf 2013

deze pagina printen of opslaan

Nieuwe recensies

BOEKEN NR. 11, DECEMBER 2019

Alle verhalen

Hugo Claus

Dagboek van een dief

Jean Genet

De menselijke maat

Roberto Camurri

Grote verwachtingen. In Europa 1999-2019

Geert Mak

Vaderliefde

P.F. Thomése

naar overzicht

JEUGDBOEKEN NR. 11, DECEMBER 2019

Dromers

Bibi Dumon Tak, Charlotte Dumas (fotogr.)

Het geheime bondgenootschap

Philip Pullman

Het werkstuk, of Hoe ik verdween in de jungle

Simon Van der Geest en Karst-Janneke Rogaar (ill.)

Oef wat een geluk!

Ghislaine Roman, Tom Schamp (ill.)

Verloren woorden. Een betoverboek

Robert Macfarlane, Jackie Morris (ill.)

naar overzicht


ontwerp: Ann Van der Kinderen   |   programmatie: dataweb   |   © MappaLibri