Vertaald proza

Ji-Young Gong: De uren die we deelden

door Marjan Bex

In De uren die we deelden vertelt Ji-Young Gong het verhaal van een terdoodveroordeelde en diens ontmoetingen met een goedbedoelende non en haar nichtje. Gaandeweg leert de lezer meer over het leven van beide partijen. Via het relaas van ik-persoon Yu-jeong en via de aantekeningen in het ‘blauwe schrift’ door gevangene nummer 3987, de terdoodveroordeelde Yun-su. Via afwisselende perspectieven kunnen we steeds meer begrip opbrengen voor de daad die Yun-su in de cel bracht, maar ook voor de zelfmoordpogingen die Yu-jeong ondernam in haar leven. Ook zij wordt immers achtervolgd door een traumatische herinnering uit haar jeugd.
Dat de dader en het slachtoffer, weliswaar niet van hetzelfde vergrijp, uiteindelijk naar elkaar toegroeien, is in de literaire wereld van de auteur dan ook onvermijdelijk. Gong is in Zuid-Korea een van de populairste auteurs en veel van haar boeken, waaronder De uren die we deelden, zijn ook met succes verfilmd. Van De uren die we deelden is zelfs een manga in het Japans gemaakt. Gongs engagement (eerst in de vrouwenbeweging van het land, later ook in haar boeken) wordt geroemd. Ook De uren die we deelden kan als schoolvoorbeeld dienen van hoe Amnesty International het graag zal zien. De boodschap van het boek is immers: schaf de doodstraf af, een mens is immers zo veel meer dan de misdaad die hij pleegde. Door de lezer in de ziel van de hoofdpersonages te laten kijken slaagt Gong erin een genuanceerd beeld te schetsen van zij die volgens de maatschappij goed doen en zij die het kwaad vertegenwoordigen. In dat opzet is de auteur zeker geslaagd.
Maar als lezer vraag je je voortdurend af waarom er in de bitterzoete roman zoveel verwijzingen naar de westerse cultuur voorkomen. Van de citaten die telkens een nieuw hoofdstuk voorafgaan, is slechts een enkele afkomstig van een Koreaan. Met de andere citaten, van onder andere Korpotkin, Rilke, T.S. Eliot en Augustinus, lijkt de auteur te willen bewijzen dat ze een brede interesse heeft en belezen is. In een Koreaans boek komt het echter een beetje gekunsteld over. Het boek bevat verder onvermijdelijk veel gepsychologiseer, wat de vaart niet altijd ten goed komt. Toch begrijp je wel waarom de roman een succes werd in Azië: Gong weet precies de goede elementen (spanning, romantiek, sociale betrokkenheid) met elkaar te verweven om dit tot een onderhoudende roman te laten uitgroeien. Jammer is dan weer dat er in het Nederlandstalige taalgebied niemand bereid werd gevonden om het verhaal rechtstreeks uit het Koreaans te vertalen, in plaats van via het Engels. Ongetwijfeld werd er zo een kans gemist om zo dicht mogelijk te blijven bij een taal die voor de meesten onder ons zo vreemd en exotisch is. Want zeg nu zelf, een taal waarin een woord als ‘galgendauw’ een plaats heeft, hoeft niet via een omweg tot ons te komen. Bovendien wordt de Nederlandstalige lezer op die manier de epiloog van de auteur, zoals die in het oorspronkelijke boek stond en waarin ze haar motieven verklaart, onthouden.

Ji-Young Gong, De uren die we deelden, The House of Books Vianen, 2013, 320 p., € 18,95. ISBN 9789044340068. Vert. door Monique De Vré

Oorspronkelijk verschenen in de Leeswolf 2013

deze pagina printen of opslaan

Nieuwe recensies

BOEKEN NR. 7, JULI 2019

De grote verkilling

Geert van Istendael

Kamers antikamers

Niña Weijers

Verlaten

Jane Harper

Verwondering

Aharon Appelfeld

Winterlaken

Micha Andriessen

naar overzicht

JEUGDBOEKEN NR. 7, JULI 2019

Adres onbekend

Susin Nielsen

Mag je haaien aaien?

Katrijn De wit, Inge Rylant (ill.), Laura Bergans (design)

Niet te stoppen

Angie Thomas

Ploef

Espen Dekko, Mari Kanstad Johnsen (ill.)

Zo slapen dieren

Jiří Dvořák, Marie Štumpfová (ill.)

naar overzicht


ontwerp: Ann Van der Kinderen   |   programmatie: dataweb   |   © MappaLibri