Poëzie

Eva De Roovere: Positron

door Marjan Bex

Zangeres Eva de Roovere bracht tegelijk met haar nieuwste cd ook een gedichtenbundel op de markt. De teksten schreef ze tussendoor, op weg naar optredens of studio, voor vrienden of collega’s of zomaar voor zichzelf. Hoewel ze zegt de twee creatieve producten los van elkaar te willen zien, kan de een toch niet zonder (promotie van) de ander, zo blijkt. De schrijfster van Positron verwijst op de achterflap nadrukkelijk naar haar carrière als zangeres en is ook met meerdere afbeeldingen van zichzelf erg aanwezig op de voorflap. Of haar populariteit als zangeres een voldoende reden is om haar eigen gedichten ook te publiceren, is natuurlijk een andere vraag. Voor elke lezer zal de zoetgevooisde stem van de voormalige zangeres van de folkgroep Kadril ongetwijfeld in het achterhoofd opklinken bij het lezen van versregels zoals ‘Voel, de aarde draait / en de sterren zingen zacht’.
Of De Roovere haar gedichten schreef met een melodielijn voor ogen is onbekend, maar ritmisch zijn ze alleszins. Onderwerpen zoals eenzaamheid, de nacht en drank prevaleren. De teksten worden voorafgegaan door een citaat uit Het heelal van Stephen Hawking over antimensen. Ongetwijfeld haalde ze ook haar inspiratie voor de titel van haar boek bij deze Britse wetenschapper. Inhoudelijk zijn de gedichten in Positron soms puntig, soms peinzend, en soms bestaan ze uit niet meer dan een aforisme. Gelukkig is De Roovere niet altijd even ernstig, zie daartoe haar korte gedicht ‘Therapie’ dat ons meteen naar de kast met snoep deed rennen. Het beste echter komen haar beschrijvende gedichten uit de verf, zoals haar impressie van een vrouw op straat. Hierbij heeft ze veel aandacht voor detail, het zijn die schijnbaar alledaagse beelden die ook bij de lezer even blijven hangen.Voor het dunne boekje werd gretig gegrepen uit de letterbak: elke tekst is gezet in een ander lettertype, tevens variërend in grootte en dikte. Hierdoor balanceert de vormgeving tussen ‘dat is weer eens wat anders’ en ‘het is zo wel allemaal een rommeltje geworden’. De vormgeving dreigt ook de aandacht af te leiden van de gedichten. Positron blijft zo een beetje hangen waar we begonnen: niet noodzakelijk, nu en dan wel vermakelijk. Maar boven het maaiveld van gemiddelde publicisten uitsteken doet De Roovere niet, ze leunt bovendien te zeer op haar zangtalent en bekendheid om zo ook aandacht te vragen voor haar poëtisch werk. Na het lezen leg je het flinterdunne boekje dan ook makkelijk op de hoop, om het wellicht niet meer te openen.

Eva De Roovere, Positron, Poëziecentrum Gent, 2013, 31 p., ill. € 17,5. ISBN 9789056553852. Distributie: Poëziecentrum

Oorspronkelijk verschenen in de Leeswolf 2013

deze pagina printen of opslaan

Nieuwe recensies

BOEKEN NR. 11, DECEMBER 2019

Alle verhalen

Hugo Claus

Dagboek van een dief

Jean Genet

De menselijke maat

Roberto Camurri

Grote verwachtingen. In Europa 1999-2019

Geert Mak

Vaderliefde

P.F. Thomése

naar overzicht

JEUGDBOEKEN NR. 11, DECEMBER 2019

Dromers

Bibi Dumon Tak, Charlotte Dumas (fotogr.)

Het geheime bondgenootschap

Philip Pullman

Het werkstuk, of Hoe ik verdween in de jungle

Simon Van der Geest en Karst-Janneke Rogaar (ill.)

Oef wat een geluk!

Ghislaine Roman, Tom Schamp (ill.)

Verloren woorden. Een betoverboek

Robert Macfarlane, Jackie Morris (ill.)

naar overzicht


ontwerp: Ann Van der Kinderen   |   programmatie: dataweb   |   © MappaLibri