Vertaald proza

BOEKEN NR. 2, FEBRUARI 2017

Delphine de Vigan: Het ware verhaal van haar en mij

door Katja Feremans

In Het ware verhaal van haar en mij zet Delphine, de ik-vertelster, uiteen hoe ze gedurende een tweetal jaar de controle over haar leven uit handen gaf aan L. Het begon allemaal een paar maanden nadat haar laatste boek verscheen, een autobiografische roman rond de zelfmoord van haar moeder. Het boek vond massaal weerklank, maar tijdens een zoveelste signeersessie werd de impact ervan haar te veel en brak ze. Uitgerekend diezelfde avond kruiste L. haar pad.   
L., ghostwriter voor beroemdheden, straalde een en al raffinement uit en won Delphines vertrouwen door haar buitengewone inlevingsvermogen. In een mum van tijd werden de twee vrouwen hartsvriendinnen. Toen L. merkte dat Delphines onmacht dieper ging dan een writer’s block, moedigde ze haar niet alleen aan om weer aan het schrijven te gaan, ze stond haar met raad en daad bij, kwam bij haar inwonen en nam gaandeweg de regie over Delphines leven over.
 
Het verhaal van die voortschrijdende manipulatie leest als een psychologische thriller – niet toevallig wordt elk van de drie delen van de roman voorafgegaan door een citaat uit werk van Stephen King. Parallel met de opgebouwde spanning rijst de vraag wie L., folteraarster en engel tegelijk, écht is.
 
In tegenstelling tot wat de titel doet vermoeden, is Het ware verhaal van haar en mij wel degelijk een roman, maar wel een die deels is gedestilleerd uit autobiografisch materiaal, waardoor je als lezer dus in een verwarrend labyrint terechtkomt. Delphine de Vigan (Boulogne-Billancourt, 1966) voert bijvoorbeeld haar zoon en dochter op, alsook haar partner, François Busnel, de presentator van het boekenprogramma La Grande Librairie op France 5. Net als haar fictieve alter ego schreef Delphine de Vigan een overrompelende, sterk autobiografische succesroman rond de zelfmoord van haar bipolaire moeder, met name Niets weerstaat de nacht (2013).

Of de toekomst aan waargebeurde verhalen is of aan fictie, daar zetten de twee vrouwen menig boompje over op. L. zweert bij literatuur die echt en oorspronkelijk is. Delphine daarentegen meent dat de realiteit niet volstaat: 
 
‘De werkelijkheid, als die al bestaat, […] moet een stem, een vorm, gestalte krijgen. Zonder perspectief, zonder gezichtspunt, is die werkelijkheid in het beste geval om te huilen zo saai en in het ergste ronduit angstaanjagend’. 
 
Tijdens hun gebakkelei over het schrijfproces en de kruisbestuiving tussen feit en fictie wordt dit strijdpunt gedurig herkauwd.

Herhalingen zijn algemeen een minpunt aan de roman. Samen met de rechttoe-rechtaanstijl lijken ze de suggestie te moeten wekken dat het altijd weer terugkomen op de ongepolijste feiten uiteindelijk een waarheid zal prijsgeven. Stilistisch valt de roman hierdoor echter nogal mager uit. Intrigerend tot het eind is wel het ontregelende effect dat uitgaat van L.’s ongrijpbaarheid. Het ware verhaal van haar en mij is de zevende roman van Delphine de Vigan. In Frankrijk had ze er opnieuw een bestseller mee beet. Daarenboven sleepte ze er in 2015 de Prix Renaudot voor in de wacht.
 
Amsterdam : De Geus 2016, 380 p. Vert. van D'après une histoire vraie  door Floor Borsboom en Eef Gratama. ISBN 9789044536621. Distributie LMBooks 

deze pagina printen of opslaan



‚Äč
ontwerp: Ann Van der Kinderen   |   programmatie: dataweb   |   © MappaLibri