Poëzie

BOEKEN NR. 6, JUNI 2018

Willy Roggeman: Thesaurus privatus

door Dirk De Geest

Willy Roggeman blijft een uniek oeuvredichter. Voor hem zijn teksten geen afzonderlijke creaties, maar integendeel bouwstenen voor een veel groter, bewust geconstrueerd geheel. Na zijn bijzonder uitvoerige reeksen opera kiest de oudere dichter nu alweer voor een triologie, een ‘driedelig lyriekproject’ waarvan deze Thesaurus privatus het eerste deel vormt. Het is een fraai vormgegeven boek, gedrukt op amper honderd exemplaren. Uitgever en dichter schatten het aantal liefhebbers van zogenaamd ‘moeilijke’ poëzie duidelijk niet hoog in (en helaas hebben ze daarin gelijk).
 
Thesaurus privatus
loont nochtans de moeite van een nadere kennismaking, al gaat het niet om hapklare poëzie. Roggeman heeft er immers een handje van weg om herkenbare woorden en beelden te vervreemden door ze te verbinden met abstracte begrippen, vreemde combinaties of elementen die aan de exacte wetenschap zijn ontleend. Ook nu stoot de lezer constant op weinig gebruikelijke woorden als ‘menisten’, ‘gonade’, ‘gleis’. Ze worden klankmatig in het vers verwerkt, maar tegelijk brengen ze de anekdotische laag tot een soort van geometrisch of geologisch patroon, analoog aan de manier waarop schilders abstractie van de voorstelling nastreven. Hoe dan ook zorgen ze voor een enigmatische, weinig doorzichtige betekenislaag.  
 
Daartegenover staan allerlei elementen uit de werkelijkheid, maar ook die verschijnt niet op een naïef-realistische manier. Roggeman is in deze bundel erg kritisch voor de huidige tijd, die hij verbindt met pose, theatraliteit en onechtheid. Daarbij richt hij zich op de manier waarop liefde en seksualiteit worden gecommercialiseerd via porno, pin-ups en mode-iconen. Het beeld dat hieruit naar voren komt is niet meteen vrouwvriendelijk, maar ook de mannelijke personages komen er bekaaid vanaf. Het is duidelijk dat de oudere dichter weinig op heeft met internet en de nieuwe communicatietechnologieën, maar uit deze gedichten blijkt niettemin dat gangbangs en dildo’s voor hem allerminst geheimen hebben. De overdreven aandacht voor het maakbare lichaam in onze cultuur is iets waaraan hij zich eindeloos ergert, maar dat hem tegelijk ook onmetelijk fascineert. Dat zorgt voor een nogal grotesk en bizar universum, zeker in combinatie met de koele, haast wetenschappelijke analyse van dit soort fenomenen.
 
Wie op sensatie en opwinding belust is, zal aan deze gedragen verzen allicht weinig pret beleven. Wie wil zien hoe Roggeman als eenzaat zijn pijlen richt op allerlei aspecten van de sociale druk en de uniformiteit in onze samenleving, wordt met deze bundel op zijn wenken bediend. Het cynisme gaat naar mijn persoonlijke smaak soms nogal ver en de goede smaak wordt wel eens overschreden, maar hoe dan ook is Roggeman een dichter van formaat. Hij beheerst de kunst van het gedragen woord en de precisie van de taal in al haar facetten als geen ander.
 
Willy Roggeman: Thesaurus privatus, Het Balanseer, Aalst 2017, 73 p. ISBN 9789079202454. Distributie EPO 

deze pagina printen of opslaan

Nieuwe recensies

BOEKEN NR. 9, OKTOBER 2018

Blinde drift

Belinda Bauer

De rover

Robert Walser

Heel de tijd

Leo Pleysier

Onder een koperen hemel

Stefan Hertmans

Zeiseman

Martha Heesen

naar overzicht

JEUGDBOEKEN NR. 9, OKTOBER 2018

De invloed van Gregie De Maeyer (1951-1998) op de (Vlaamse) jeugdliteratuur

‘Het wezen van de dingen vervaagt naarmate het zichtbaar wordt’

De slaapster en de spintol

Neil Gaiman, Chris Riddell (ill.)

Op zoek naar Stella

Gerda Dendooven

Rivieren

Peter Goes

Tegenwoordig heet iedereen Sorry

Bart Moeyaert

naar overzicht


‚Äč
ontwerp: Ann Van der Kinderen   |   programmatie: dataweb   |   © MappaLibri