National Book Award for Fiction Shortlist 2018

BOEKEN NR. 1, JANUARI 2019

Brandon Hobson: Where the Dead Sit Talking

door Kris van Zeghbroeck

Met twee Native American romanschrijvers op de longlist van de National Book Award voor fictie, lijkt een nieuwe generatie Noord-Amerikaanse Indianen hun stempel te drukken op de Amerikaanse literatuur. In het spoor van de Native American Renaissance (1969-1977), die een tot dan toe verborgen ‘inheemse’ literatuur een gezicht gaf, zijn er al verschillende nieuwe generaties opgestaan.

Een belangrijk verschil met de voorgangers is dat de nieuwste generatie schrijvers direct of indirect de vruchten plukt van het eerste MFA Creative Writing-programma dat volledig gericht is op Native Americans en hun literaire traditie. Die revolutionaire aanpak van het Institute of American Indian Arts (IAIA) timmert sinds 2012 aan een nieuwe weg, dat het schrijfpotentieel van een kleine etnische groep (nauwelijks 1 procent van de bevolking van de Verenigde Staten, in Canada is dat bijna 4 procent) optimaliseert.

De kwaliteit, diversiteit en bekendheid van de Native American literatuur kan er alleen door groeien. Schrijvers van de oude garde als N. Scott Momaday (1934), Louise Erdrich (1954) en Sherman Alexie (1966) werden respectievelijk bekroond met de Pulitzer Prize for Fiction (1969, House Made of Dawn), de National Book Award for Fiction (2012, The Round House) en de National Book Award for Young People’s Literature (2007, The Absolutely True Diary of a Part-Time Indian). Het is nu aan een nieuwe generatie om de Native American literatuur verder op de kaart te zetten.

Tommy Orange en Brandon Hobson zijn ‘part of a new generation of acclaimed indigenous writers from the United States and Canada who are publishing groundbreaking, formally innovative poetry, fiction and prose, shattering old tropes and stereotypes about Native American literature, experience and identity. Their ranks include poets like Layli Long Soldier, Natalie Diaz, Joshua Whitehead and Tommy Pico, and the essayists and memoirists Elissa Washuta and Terese Marie Mailhot.’

Tommy Orange volgt een beetje in de voetsporen van Sherman Alexie, wiens ster begon te tanen na beschuldigingen van seksuele intimidatie. Zijn baanbrekende debuutroman There There geraakte echter niet verder dan de longlist van de National Book Award, terwijl Brandon Hobson met Where the Dead Sit Talking wel de shortlist haalde.

De Cherokee Brandon Hobson heeft al een paar boeken op zijn naam staan, maar met Where the Dead Sit Talking integreert hij voor het eerst Native American thema’s en personages in zijn werk. Intussen is hij zo doordrongen van het (vernieuwde) belang van Native American literatuur dat hij die nieuwe weg wil verderzetten in zijn volgende roman en steeds meer het gezelschap van andere Native American Writers opzoekt om samen hun werk te duiden en te promoten.

De Cherokees leefden oorspronkelijk in het Zuid-Oosten van de Verenigde Staten, maar ze werden door de Indian Removal Act van 1830 verdreven naar de staten Mississippi en Oklahoma. Een uitputtende volksverhuizing die velen het leven kostte, gekend als de Trail of Tears. Hobson is afkomstig van Oklahoma, waar door de verhuizing de grootste verscheidenheid van stammen is terug te vinden in de Verenigde Staten.

Het thema van ontworteling en identiteit krijgt binnen de roman subtiel vorm in het personage van de vijftienjarige Sequoyah. Zijn alleenstaande moeder zit in de gevangenis voor drugsverslaving en hij zoekt zijn weg langs opvanghuizen en pleeggezinnen. Uiteindelijk komt hij terecht bij het blanke pleeggezin Troutt met de autistische pleegbroer George en de Native American pleegzus Rosemary.

Brandon koos voor die mix om te benadrukken dat doorsnee indianen gewone levens leiden. Getekend door zijn verleden (de brandplekken op zijn gezicht door de schuld van zijn moeder zijn een manifestatie van zijn innerlijke littekens) heeft Sequoyah steeds de neiging om zijn gevoelen op te kroppen en de eenzaamheid op te zoeken.

In Rosemary vindt hij een soulmate. Door een gedeelde indiaanse afkomst en een vergelijkbaar traject steunen ze elkaar, maar beiden blijven kwetsbaar. Rosemary heeft eerder getracht zelfmoord te plegen en heeft de neiging het gevaar op te zoeken.

Zoals de titel Where the Dead Sit Talking suggereert, is de dood voortdurend aanwezig in deze roman, die zich afspeelt op het platteland van Oklahoma in 1989. Vanaf de eerste bladzijde refereert Sequoyah naar de doden uit zijn kindertijd, die zich reflecteren in de gezichten van de jonge mensen die voorbijkomen.

Uiteindelijk sterft Rosemary en blijft Sequoyah opnieuw verweesd achter. De vraag blijft of zijn innerlijke littekens ooit kunnen helen als ze blijvend voor iedereen van zijn gezicht af te lezen zijn. Hij trekt zich terug in een wigwam in de tuin om zich voor te bereiden op de rest van zijn leven.

‘People live and die. People kill themselves or get killed. The rest of us live on, burdened by what is inescapable’.

Brandon Hobson: Where the Dead Sit Talking, Soho Press New York 2018, 273 p. ISBN 9781616958879. Distributie Turnaround Publisher Services

deze pagina printen of opslaan

Nieuwe recensies

BOEKEN NR. 3, MAART 2019

De bijzondere syntaxis van onvertaalbare locuties

Jacques Derrida en Veva Leye

De ontembare

Guillermo Arriaga

Fantoommerrie

Marieke Lucas Rijneveld

Nachtouders

Saskia de Coster

Wijzigingen bijhouden

Sayed Kashua

naar overzicht

JEUGDBOEKEN NR. 3, MAART 2019

De kleur van de zon

David Almond

In de voetsporen van Karel Daarwind

Mārtiņš Zutis

Merel

Sarah Moon

Oma Vogeltje

Benji Davies

Wat ik de bomen wil vertellen

Enzo Pérès-Labourdette

naar overzicht


ontwerp: Ann Van der Kinderen   |   programmatie: dataweb   |   © MappaLibri