Vanaf zes jaar

Gerda Dendooven: Het verhaal van Slimme Krol en hoe hij aan de dood ontsnapte

door Jen de Groeve

6+ - Slimme Krol zou zo graag eens een spook zien. Al zeven jaar wacht hij erop, maar nog nooit heeft er zich een vertoond. Hij weet nochtans precies wat hij kan verwachten:  
 
‘Zwevend doorzichtig.
In blauw of in wit.
Met vurige ogen
en een stralend gebit.’
 
Ze zien er in zijn gedachten best vriendelijk en gezellig uit. Krol is niet voor een gat gevangen en als de spoken zelf niet willen komen, dat nodigt hij ze wel uit. Hij gaat een avond vroeg naar bed, neemt een fles en een schaaltje chips mee, en legt een briefje op het nachtkastje: ‘de party is hier!’ Uren gaan voorbij en Krol krijgt niet een spook te zien. Maar plots komen acht monsters zijn kamer binnen. Ze houden zich schuil onder de grond en onder de keukenkast, en eens in de tien jaar komen ze naar buiten. Krol is bang wanneer de skelethond zijn bed komt opgekropen en krijsende dwergen (die allemaal Dave heten) aan zijn tenen beginnen te knabbelen; spoken zou hij aankunnen, maar monsters! En dan is daar opeens oma. ‘'Jeetje,' zei Krol, 'ik dacht dat ze dood was'.’ Maar oma's spookverschijning geeft hem een gouden raad voor wanneer je door griezels belaagd wordt: Krol blaast knallend een paar spoken van tussen zijn billen en de monsters kruipen piepend terug hun holen in om zich in geen jaren meer te vertonen.
 
Als je er zelf al niet kon achter komen, dan helpt Gerda Dendooven je wel een handje: dit is blijkens de eerste prent onweerlegbaar een nursery rhyme. Een genre dat naast vrijblijvende rijmelarijtjes voor het slapengaan ook snijdende maatschappelijke satires kent en dat zichzelf doorlopend geparodieerd en gepersifleerd heeft. Een genre waarin Dendoovens verbeeldingrijke humor en talent voor de paradox kan floreren. 't Is een bepaald eng gegeven waarmee het verhaal start: Magere Hein prijkt op het omslag, monsters beloeren je vanuit kieren en spleten, en wanneer je ze niet hoort, gaat het verhaal, zijn ze het gevaarlijkst. Maar op de binnenflap van de cover gaat Magere Hein al op de vlucht, verdreven door een zwerm spoken (uit Krols kont?), om in het hele verhaal niet meer voor te komen. Als schaduw zijn Dendoovens monsters angstaanjagend, maar wanneer Krol ze op de volgende prent met zijn kussen te lijf wil gaan, heb je een al veel minder eng tafereel: de skelethond doet zich aan de chips tegoed terwijl de Daves de kamer exploreren.
 
Een onverschrokken ventje als Krol, dat met prozaïsche slimmigheid de waanbeelden de baas blijft, is een archetypische figuur uit de volksvertellingen, die een maatschappelijke rol toebedacht kreeg. In dit verhaal lees ik in zijn burleske overwinning op de schaduwmonsters evengoed een milde relativering van de irrationele angsten die de mens eigen zijn, als een vinnige scherts over de pedagogische functie die traditionele bakerrijmen hadden. Dendooven vertelt bij momenten heerlijke kolder. Als verhaaltje voor het slapen zal Het verhaal van Slimme Krol zijn relativerende functie uitstekend vervullen.  
 
Gerda Dendooven: Het verhaal van Slimme Krol en hoe hij aan de dood ontsnapte, Querido, Amsterdam 2006, 36 p. : ill. ISBN 90-451-0300-1
 
Oorspronkelijk verschenen in De Leeswelp 2006 

deze pagina printen of opslaan

Nieuwe recensies

BOEKEN NR. 7, JULI 2019

De grote verkilling

Geert van Istendael

Kamers antikamers

Niña Weijers

Verlaten

Jane Harper

Verwondering

Aharon Appelfeld

Winterlaken

Micha Andriessen

naar overzicht

JEUGDBOEKEN NR. 7, JULI 2019

Adres onbekend

Susin Nielsen

Mag je haaien aaien?

Katrijn De wit, Inge Rylant (ill.), Laura Bergans (design)

Niet te stoppen

Angie Thomas

Ploef

Espen Dekko, Mari Kanstad Johnsen (ill.)

Zo slapen dieren

Jiří Dvořák, Marie Štumpfová (ill.)

naar overzicht


ontwerp: Ann Van der Kinderen   |   programmatie: dataweb   |   © MappaLibri