Peuters en kleuters

JEUGDBOEKEN NR. 8, SEPTEMBER 2019

Henriette Boerendans: Mijn papa is het grootst

door Jen de Groeve

3+ - ‘Mijn papa is het grootst’, je hoort het een kleutertje zo zeggen. In dit prentenboek zijn het jonge dieren die in bewondering de grootsheid van hun vader roemen -- Henriette Boerendans heeft een soft spot voor (jonge) dieren, dat blijkt uit al haar prentenboeken. In Mijn papa is het grootst is de informatieve tekst opnieuw geïllustreerd met de prachtige houtsneden die Boerendans’ boeken een prominente plaats geven in het genre.
 
Vijftien dieren zijn op grootte gerangschikt. De kleinste onder de groten is de kalong, een vleermuis die met gespreide vleugels 1,5 meter haalt. Groot zijn de papa’s zonder uitzondering en de allergrootste is de reuzeninktvis van 13 meter. Maar een top 10-lijstje van de grootste dieren ter wereld leert ons snel dat Boerendans niet strikt op omvang geselecteerd heeft.
 
‘Het grootst’ kan verschillende dingen betekenen en is behalve in afmetingen ook uitgedrukt in bijzondere kenmerken: de walrus, ‘een echte dikzak’ van ruim 1500 kg., is ook ‘de coolste. Hij krijgt alle vrouwtjes mee’ omdat hij zo mooi kan blozen. De orka hoort zijn jong al van kilometers afstand en de reuzenkraak heeft niet alleen acht armen om te helpen, maar ook ‘drie harten om van mij te houden’-- ook al zijn vader en kind elkaar dan kwijtgeraakt in de oceaan. Boerendans paart feiten en kennis subtiel en met een streepje humor aan emotie.  
 
Het 15de dier zet al die grote papa’s echter stevig in de schaduw met een lengte van 33 meter en 170.000 kg zwaar. Het grootste dier ter wereld blijkt immers een mama te zijn: de blauwe vinvis. Op het einde zijn alle dieren in de juiste verhoudingen samengebracht op één bladzijde.
 
In doorsnee is de tekst direct aansprekend: ‘Mijn papa is het grootst. Hij is net zo groot als jouw bed.’ Of ‘Mijn papa is het grootst […] zijn ogen zijn zo groot als mandarijnen.’ En de hersens van de reuzenkraak zijn als een donut, met een gat in het midden. Dat zijn vergelijkingen die een jong kind iets zeggen. Boerendans is beslist uitnodigend: bij de reuzenmanta suggereert ze om te waaieren met de pagina’s, dan zie je hoe de reuzenmanta ‘vliegt’ in het water. Maar als een lastige term als ‘echolocatie’ moet vallen, dan is dat ook maar zo. De uitleg is kort en helder, al is toch wat abstract denkvermogen nodig om de betekenis te vatten. Boerendans geeft kinderen in dit prentenboek onnadrukkelijk en tegemoetkomend heel wat te denken, en ze heeft het ook voor volwassenen boeiend gehouden.  
 
Mijn papa is het grootst is goed opgezet, boeiend, cognitief en emotioneel aansprekend, en dan is nog niets over de prenten gezegd. Vijftien prachtige composities zijn het, op één na alle van ouderdier en jong – een kleine reuzenkraak trekt alleen z’n plan - in hun biotoop. Dieren en omgeving vormen een esthetische eenheid en Boerendans gebruikt een verrassend kleurenpalet in haar karaktervolle, rustige prenten. Het boek is een waar genot om al bladerend je ogen keer op keer over de kunstige houtsneden te laten dwalen. De feitelijke kennis, het emotionele en artistieke gehalte maken dat een grote diversiteit aan lezers zich kan verliezen in dit uitnemend prentenboek.
 
Henriette Boerendans: Mijn papa is het grootst, Gottmer, Haarlem 2019, 36 p. : ill. ISBN 9789025771287. Distributie L&M Books 

deze pagina printen of opslaan



‚Äč
ontwerp: Ann Van der Kinderen   |   programmatie: dataweb   |   © MappaLibri