Vanaf twaalf jaar

Carlos Ruiz Zafón: De nevelprinses

door Cindy Vanhove

12+ - De familie Carver verhuist van de stad naar een dorpje aan de kust. Max is niet onverdeeld gelukkig met deze beslissing van zijn vader. Al gauw krijgt hij het ongemakkelijke gevoel dat een aantal zaken in zijn nieuwe woonplaats niet kloppen: het terugdraaien van de wijzers van de stationsklok, de starende ogen van een zwerfkat en de ommuurde tuin met griezelige standbeelden. Hij ontmoet er echter Roland, een jongen die bij zijn grootvader, de vuurtorenwachter woont. Max’ zus valt als een blok voor de zongebruinde, verlegen jongen. Al vlug blijkt dat Roland zijn mysterieuze verleden niet kan ontwijken. Beide jongens en het meisje moeten een hevige strijd leveren met duistere machten. Ook Max moet zijn ergste demonen in de ogen durven kijken.    
Zafón is zonder twijfel een meesterverteller. De nevelprins is zijn debuutroman, hij zal pas enkele boeken later de wereldbekende auteur van bestsellers worden. Het plezier van het lezen, uitgelokt door spannende plots, goed gedoseerde verhaalwendingen en een snuifje magie, komt voor hem op de eerste plaats. Zafón gebruikt de taal als boetseerklei om er in een dikke laag zijn verhaal mee op te bouwen. Subtiliteit ontbreekt, gelaagdheid is uit den boze. Zo komt de oorlog — het verhaal speelt zich af in 1943 — nauwelijks aan bod. Zafón had dit gegeven echter kunnen gebruiken om de dreigende ondertoon te versterken. Nu lijkt de plot boven tijd en ruimte te zweven zonder verankerd te zijn in de werkelijkheid. Het is net te mager om voor de lezer doorleefd te zijn.
 
Maar dat het verhaal anorectisch is, betekent niet dat de schrijver dit doortrekt in zijn taal. Integendeel, De nevelprins is opgebouwd met een breed scala aan woorden, metaforen en volzinnen. Er wordt veelvuldig verwezen naar de tijd als metafoor. Zo is Max’ vader horlogemaker, lijken standbeelden bevroren in de tijd en zijn oude filmbanden getuigenissen van een ver verleden. De boodschap is duidelijk: de loop van de geschiedenis kan je niet zomaar veranderen. Het lot haalt je steeds in. Zafón weet als geen ander het ritme van zijn vocabularium te beheersen door een goede balans tussen lange beschrijvingen met veel bijwoorden, korte dialogen en puntige zinnen. Als lezer raak je meteen in de ban van deze cadans en word je zo naar de climax gestuwd.
 
Het is sterk van Zafón dat hij voor zijn debuut als (jeugd)romanschrijver niet heeft gekozen voor een happy end. Ook al slaagt hij er niet in om alle losse eindjes van het verhaal samen te brengen, en de lezer bijgevolg volledig tevreden te stellen, toch is zijn keuze om sommige protagonisten te laten sterven een schot in de roos. Zo blijft het mysterie wat hangen en trekt de nevel niet volledig op. Met zijn debuut gaf Zafón reeds een voorsmaakje van zijn kunnen. Deze heruitgave heeft dan ook zeker bestaansrecht.
 
Carlos Ruiz Zafón: De nevelprinses, Signatuur, Utrecht 2007, 207 p. ISBN 9789056723521. Vertaling van El príncipe de la niebla
 
Oorspronkelijk verschenen in De Leeswelp 

deze pagina printen of opslaan

Nieuwe recensies

BOEKEN NR. 3, MAART 2021

Al het blauw

Peter Terrin

De andere kant van de zee

António Lobo Antunes

De eenzaamheid in het leven van Lydia Erneman

Rune Christiansen

Lettipark

Judith Hermann

Revolusi. Indonesië en het ontstaan van de moderne wereld

David van Reybrouck

naar overzicht

JEUGDBOEKEN NR. 3, MAART 2021

Hallo nu

Jenny Valentine

Kleintje

Barbara de Wolf

Meneer Droste van het Kinderboekenmuseum

Sjoerd Kuyper, Sylvia Weve (ill.)

Op een koude winternacht

Jean E. Pendziwol, Isabelle Arsenault (ill.)

Toen ik de sterkste was

Jason Reynolds

naar overzicht


ontwerp: Ann Van der Kinderen   |   programmatie: dataweb   |   © MappaLibri