Vanaf negen jaar

JEUGDBOEKEN NR. 3, MAART 2022

Yorick Goldewijk, Yvonne Lacet (ill.): Films die nergens draaien

door Robin van Elk

9+ - Cato is twaalf jaar, draagt het liefst twee verschillende sokken, heeft een knorrend konijn en houdt van kungfufilms. Ze heeft geen vrienden, want de kinderen uit haar klas vinden haar maar vreemd. ‘Dat doe je goed’ bevestigt haar moeder, want: ‘Er zijn al zoveel normale mensen. Daar is geen bal aan.’ Het is de allereerste keer dat het meisje haar moeder spreekt, zij is namelijk overleden tijdens de geboorte van Cato en ze heeft alleen nog een rode jurk en een foto als aandenken. Dat ze elkaar toch kunnen spreken is allemaal te danken aan de bioscoop van mevrouw Kano.

Films die nergens draaien, de nieuwe jeugdroman van Yorick Goldewijk met illustraties van Yvonne Lacet, staat op de shortlist voor de nieuwe Vlaamse literatuurprijs de Boon. Eerder werkten zij al samen aan het prentenboek Hier zijn draken, waar de verbeelding centraal staat. In dit jeugdboek worden lezers wederom uitgedaagd om hun fantasie te gebruiken, het boek gaat namelijk over tijdreizen. In de bioscoop waar mevrouw Kano Cato naartoe leidt, zijn films te zien ‘die nergens draaien, maar die je altijd al had willen zien’. Aan de hand van een object wordt een herinnering opgeroepen waardoor voor maximaal twee uur tijd in het verleden doorgebracht kan worden. Goldewijk bouwt moeiteloos de spanning op. Waar Cato eerst nog met anderen mee reist in hun herinneringen, vraag je je al snel af wanneer het moment komt dat Cato de rode jurk van haar moeder uit de kast trekt om haar in het echt te kunnen spreken.   

De plot is ijzersterk, het is een prachtig meeslepend verhaal over een moeilijk onderwerp dat je niet in de koude kleren gaat zitten.
De lezer wordt serieus genomen, lastige situaties worden niet geschuwd, maar in soepele taal met mooie omschrijvingen verteld. Zo lezen we over Cato’s woede-uitbarstingen en de getroebleerde relatie met haar vader. Sinds de dood van haar moeder is haar vader niet meer zichzelf. ‘Haar vader deed eigenlijk niet veel meer dan afwezig zijn. Afwezig staren naar de tv, naar de muur, naar het raam. [...] Cato was ervan overtuigd dat hij niets zag van het uitzicht. Niets van de vliegtuigstrepen die langzaam uitwaaierden in het blauw, niets van de vrouw die als een ballerina achter haar honden door de straat zwierde.’ Cato maakt zich heel erg kwaad om zijn gedrag, ze kan namelijk met niemand over haar moeder praten en voelt zich niet gehoord.
 
De personages zijn eigenaardig, interessant en goed uitgediept waardoor het eenvoudig is om je in te leven. Nieuwsgierige Cato, haar treurige vader en de bemoeizuchtige buurvrouw kiezen uiteindelijk allemaal voor hun eigen geluk, wat het verhaal weer wat lucht geeft.  
 
Yorick Goldewijk, Yvonne Lacet: Films die nergens draaien, Ploegsma, Amsterdam 2021, 246 p. ISBN 9789021681825. Distributie Standaard Uitgeverij

deze pagina printen of opslaan

Nieuwe recensies

BOEKEN NR. 8, OKTOBER 2023

Geest komt op

Isabella Hammad

Het voorland

Herman Leenders

Treurwil

Rik van Puymbroeck

Tussen verleden en toekomst. Acht oefeningen in het politieke denken

Hannah Arendt

Valse krengen

Camila Sosa Villada

naar overzicht

JEUGDBOEKEN NR. 8, OKTOBER 2023

De tuin van mijn Baba

Jordan Scott, Sydney Smith (ill.)

Levi’s nieuwe liedje

Edward van de Vendel, Saskia Halfmouw

Mahmood en de gouden honden

Jan de Leeuw, Noëmi Plateau (ill.)

Over een zombiefilm en gelukkige getallen

Jaco Jacobs

Woorden temmen. Toon de stad

Lies Van Gasse, Laurens Ham (sam.)

naar overzicht


‚Äč
ontwerp: Ann Van der Kinderen   |   programmatie: dataweb   |   © MappaLibri