Peuters en kleuters

JEUGDBOEKEN NR. 10, NOVEMBER 2017

Edward Van de Vendel, Alain Verster (ill.): Vasco en het groene monster

door Jürgen Peeters

3+ - Vasco, het voetbalvarkentje (2013) bood een geslaagde eerste kennismaking met een geheel nieuw begrip: een voetbalvarkentje. Matteo verheugt zich bijzonder over z’n twee verjaardagscadeaus: een voetbal en een varkentje. Dat vormt nog geen vanzelfsprekende combinatie; Vasco wil Matteo absoluut niet teleurstellen in z’n voetbalgekte, terwijl Matteo zijn huisdier in z’n eigenwaarde wil laten op het voetbalveld.
 
Van de Vendel en Verster creëren zo onnadrukkelijk een warm, oprecht portret van een ongewone, maar intense vriendschap, waarin ruimte is voor eigenheid en individualiteit.

In het zelfstandig te lezen vervolgverhaal Vasco en het groene monster zoomen auteur en illustrator kortstondig op die vriendschap in. De daaropvolgende katalysator laat weinig aan de verbeelding over: Matteo gaat samen met z’n vader een nieuw cadeautje ophalen. Een zekere ‘John’, volgens Esteban het paard. De boerderijdieren voeden Vasco’s angst met speculaties over de identiteit van die illustere onbekende.  
 
Dat krijgt stilistisch sterk gestalte wanneer Vasco de donkere en gevaarlijke plaatsen van de boerderij opzoekt: Van de Vendel benadrukt Vasco’s gemoedstoestand via een terugkerend mantra: ‘Daar is het donker – maar donker is goed.’, ‘Bij de sloot is het gevaarlijk – maar gevaarlijk is goed.’ Wat aanvankelijk als een unheimliche gebeurtenis in een zowel spannend als emotioneel verhaal gepresenteerd wordt, krijgt al gauw de vorm van een eenvoudig verhaaltje met rechtlijnige plot. Matteo’s nieuwste aanwinst blijkt van een geheel andere aard dan verwacht. Even nog dreigt het fout te gaan, maar Vasco verkrijgt een glansrol, zodat het happy end gegarandeerd wordt.
 
Vasco’s teleurstelling, angst en jaloezie vloeien logisch voort uit de aankondiging dat boezemvriend Matteo een ‘nieuw cadeautje’ krijgt. Van de Vendel doet te weinig met dit gegeven om echt te boeien of een beklijvende leeservaring te bieden. Stilistisch kan Vasco en het groene monster evenmin aan de sprankelende stijl van z’n voorganger tippen. De louter beschouwende tekst en het gebrek aan afwisseling, vinden hun neerslag in een eenzijdig descriptieve stijl:
 
‘Ineens is het koud.
Vasco kijkt naar het lege veld.
Matteo is weg.
En er wordt dus niet gevoetbald vandaag.
Hoe kan dat, dat doen ze toch altijd?’
 
Hoe anders weet Alain Verster in zijn rijkgevulde, gedetailleerde illustraties een eenstemmigheid in de veelheid van indrukken te creëren. In zijn unieke retrostijl herleidt hij personages en figuren tot hun essentie. Hun wazige contouren komen tot stand via het doeltreffend gebruik van sfumato, wat in combinatie met het sobere kleurenpalet de charme van beide boeken bepaalt. Versters illustraties laten zich als nostalgische collages lezen, opgesmukt met de ondertussen bekende voetbalprentjes, keeperhandschoenen en magazines. De subtiele humoristische toets blijkt al op de schutbladen, waar
plaatjes van bekende voetballers een opvallende varkenssnuit krijgen of hun hoofd door dat van een boerderijdier vervangen wordt. Het eigenzinnig hertekenen van deze ‘stickers’ geeft ze een unieke plaats in het boek, zodat haast onnadrukkelijk een overtuigende sfeerschepping ontstaat.
  
Edward Van de Vendel, Alain Verster (ill.): Vasco en het groene monster, De Eenhoorn, Wielsbeke 2017, [36] p. : ill. ISBN 9789462912724 

deze pagina printen of opslaan

Nieuwe recensies

BOEKEN NR. 10, NOVEMBER 2017

Antigone in Molenbeek

Stefan Hertmans

De vrouw met het rode haar

Orhan Pamuk

Een zachte hand

Leïla Slimani

Hotel Moederland

Yusuf Atılgan

Zuivering

Tom Lanoye

naar overzicht

JEUGDBOEKEN NR. 10, NOVEMBER 2017

Brobot

James Foley

Helemaal aan de rand van mij, ben jij

Agnès de Lestrade, Valeria Docampo (ill.)

Twintig parels

Ed Franck, Martijn Van der Linden (ill.)

naar overzicht


ontwerp: Ann Van der Kinderen   |   programmatie: dataweb   |   © MappaLibri