Peuters en kleuters

JEUGDBOEKEN NR. 1, JANUARI 2017

Floor de Goede & Edward van de Vendel: Ik ben bij de dinosaurussen geweest

door Jan Van Coillie

Ook al duiken er in tekst en beeld talrijke dinosaurussen op in Ik ben bij de dinosaurussen geweest, toch is dit niet het zoveelste ‘leerrijke’ prentenboek over de reuzen van de prehistorie. Veel meer dan over de dieren zelf, gaat dit boek over de kracht van de fantasie en net dat maakt het interessant.   
Van de Vendel is eerder al in de wereld van de dino’s gedoken met zijn vertaling van Het waanzinnige boek over de billosaurus en andere prehistorische wezens (Andy Griffiths & Terry Denton, de makers van de serie De waanzinnige boomhut). Anders dan in dat waanzinnige boek vind je hier geen verzonnen wezens, ook al zouden namen als de fruitadens, de lambeosaurus en de allioramus anders kunnen doen vermoeden.
 
Floor de Goede heeft overduidelijk een passie voor dino’s. Het tekenplezier spat van de pagina’s. Elk beest krijgt niet enkel een fantastisch lijf, maar ook een bijzonder expressieve kop. De tyrannosaurus heeft een geniepige grijns op zijn gezicht, de triceratops kijkt vriendelijk en de allioramus ontzettend nuffig. Allemaal krijgen ze iets dubbelzinnigs, ze zien er tegelijk eng en grappig uit. De jonge hoofdfiguur gaat met de dinosaurussen op avontuur, als Max uit de Maurice Sendaks Max en de Maximonsters rijdt hij op hun rug en speelt hij spannende spelletjes met hen. Het effect wordt duidelijk op een indrukwekkende prent waar de kleine hoofdfiguur op de kop van een gloeiend rode tyrannosaurus zit, te midden van vuurspuwende vulkanen, met als tekst ‘En ik hoefde echt nergens bang voor te zijn.’
 
De illustrator laat de prenten voortdurend speels interageren met de tekst. De oudste zus, die dino’s stom vindt, wordt op de illustratie door de monsters overrompeld. De jongste zus vindt ze schattig: op de prent lakt ze de nagels van een velociraptor. Als mama haar zoon roept om te komen eten, lossen de dino’s op tot witte vlekken. De doodsteek voor de machtige dieren lijkt te komen wanneer zijn ouders en oudste zus hem uitlachen. Gelukkig komen ze even later tot inzicht. Hoe dat gebeurt, wordt duidelijk op de laatste illustraties, die even kleur- als fantasierijk zijn. Meteen wordt het boek een onsterfelijke ode aan de verbeeldingskracht.
 
Amsterdam : Querido 2016, [32] p. : ill. ISBN 9789045119588 

deze pagina printen of opslaan

Nieuwe recensies

BOEKEN NR. 7, JULI 2019

De grote verkilling

Geert van Istendael

Kamers antikamers

Niña Weijers

Verlaten

Jane Harper

Verwondering

Aharon Appelfeld

Winterlaken

Micha Andriessen

naar overzicht

JEUGDBOEKEN NR. 7, JULI 2019

Adres onbekend

Susin Nielsen

Mag je haaien aaien?

Katrijn De wit, Inge Rylant (ill.), Laura Bergans (design)

Niet te stoppen

Angie Thomas

Ploef

Espen Dekko, Mari Kanstad Johnsen (ill.)

Zo slapen dieren

Jiří Dvořák, Marie Štumpfová (ill.)

naar overzicht


ontwerp: Ann Van der Kinderen   |   programmatie: dataweb   |   © MappaLibri