Vanaf twaalf jaar

JEUGDBOEKEN NR. 11, DECEMBER 2017

Mette Eike Neerlin: Paard paard tijger tijger

door Jen de Groeve

12+ - Honey vindt dat haar moeder pech gehad heeft met haar kinderen. Haar oudste dochter, Mikala, is geboren met hersenbeschadiging en is en blijft een zorgenkind. De tweede dochter, dat is Honey zelf, heeft een hazenlip en talloze operaties ten spijt zal ze nooit een schoonheid zijn. Haar moeders zit dus met twee mislukte dochters en de respectieve vaders lieten moeder met de kinderen zitten. Honey ziet haar vader nog regelmatig, meestal op het eind van de maand als hij platzak is.  
 
‘Hé Honey, hoe-is-ie? Zullen we even een eindje gaan lopen en ergens een kop chocolademelk pakken?’
 
Ze moet het eerste kopje chocolademelk nog krijgen, maar ze raakt wel het weinige geld dat ze heeft, aan hem kwijt.  
 
Honey voelt zich opgelaten bij haar familie, omdat ze onder de categorie ‘te veel’ vallen. Als ze met z’n allen naar de familiedag van school gaan bijvoorbeeld. Mikala is zenuwachtig onder zoveel volk en klampt iedereen aan met verhalen over haar collectie receptenveloppen, mama drinkt er eentje te veel en wordt er enorm druk en lacherig door, en haar vader is de ergste: hij bestelt twee biertjes tegelijk en gaat uit de kleren om zijn overvloedig getatoeëerde lichaam te showen. Honey heeft last van dat soort zaken, van niet binnen de grenzen te blijven en daardoor de blikken van andere mensen te trekken. Zelf is zij er dus erg goed in geworden om zich in te passen.
 
Om toch maar niet in de kijker te lopen, schikt ze zich soms al te zeer in de situatie. Zoals die keer toen ze nog even iets uit het klaslokaal ging halen terwijl er al een avondcursus Chinees begonnen was. ‘Ah, dan moet jij dus Karen zijn?’, zei de lerares toen ze binnenkwam, en omdat iedereen naar haar keek, zei ze dan maar ja en volgde de cursus. Niet goed, beseft ze, ook een geval van ‘te veel’, want wat als de echte Karen binnenkomt? En die keer toen ze bij de bushalte stond te piekeren en de buschauffeur haar vroeg of ze nog mee wou. ‘Jawel’ zei ze, en stapte in, zonder ook maar enig idee waar die bus naartoe ging. Op dezelfde manier komt ze bij een oude, stervende man in een hospice terecht omdat een verpleger denkt dat ze zijn kleinkind is. De man zal een belangrijke rol gaan spelen in het vervolg van het verhaal.
 
‘Paard paard tijger tijger’ is een uitdrukking in het Chinees en wil zoveel zeggen als: het is niet helemaal goed maar het had erger gekund. Die uitdrukking is tekenend voor het grote relativeringsvermogen dat. Honey aan de dag legt. De Deense schrijfster Mette Eike Neerlin doseert precies goed, haar verhaal lijdt nergens onder een ‘te veel’ van nochtans redelijk bizarre gebeurtenissen. Het gevoel dat Honey drijft, is perfect begrijpelijk, net zoals de logica waarmee de gebeurtenissen zich als gevolg hiervan voordoen. De toon is over de hele lijn licht humoristisch, de taal is licht en snedig, wat mede de verdienste is van Bernadette Custers, die het boek vertaalde.
 
Nochtans is de chaos waarin Honey zich een weg moet zoeken niet te onderschatten. De aandacht waartoe Mikala haar dwingt, weegt zwaar, net zoals het beschamende gedrag van haar vader. Zichzelf wegcijferen is haar methode. Wat de oude man in het hospice haar voor hij sterft nog meegeeft, is dat ze dat niet hoeft te doen. Maar ja, ze heeft nooit anders gedaan… Het mooie, positieve slot werkt perfect zonder dat er ook maar enige moraal in doorklinkt. Zeer knap boek!

Mette Eike Neerlin: Paard paard tijger tijger, Van Goor, Houten 2017, 141 p. ISBN 9789000354993. Vertaling van Hest, hest, tiger, tiger door Bernadette Custers. Distributie: Lannoo 

deze pagina printen of opslaan



‚Äč
ontwerp: Ann Van der Kinderen   |   programmatie: dataweb   |   © MappaLibri