Peuters en kleuters

JEUGDBOEKEN NR. 2, FEBRUARI 2018

Daan Remmerts de Vries, Ingrid & Dieter Schubert : Konijnentango

door Henk van Viegen

3+ - Kom, dacht Daan Remmerts de Vries, ik doe het gewoon zonder woorden. Hij leverde een idee/script in bij het gouden illustratorenechtpaar Schubert en enige tijd later was er het boek.
 
Het ligt er maar net aan hoe je het boek oppakt welk verhaal je het eerst leest. Stel dat je niet opgelet hebt, je begint zonder erg (je exemplaar heeft geen barcode) met het lichtst gekleurde voorplat. Het begin van de dag. Eerst is er niets, dan is er het mannetjeskonijn. Het is alleen tot er een vrouwtje langskomt; met een steentje dat het water doet opspatten, meldt ze zich. Met haar trekt hij een poosje op, ze spelen, dansen en zijn verliefd, waarna ze hem weer verlaat.
 
Op de eerste pagina dacht je dat je het verhaal nog eens zag, maar dan gespiegeld, ‘onder water’, het konijn heeft alleen geen das om onder water maar een halsketting. Je had gewaarschuwd kunnen zijn: op het voorplat ‘klopt het ook niet’. Al gauw echter is het daaronder echt anders, niet wat betreft natuur maar qua personages. Het gekke is dat je dat gewoon accepteert, zelfs wel interessant vindt, er zal wel iets achter zitten, je kijkt nog eens extra goed naar de spiegelvormen. Dan kom je aan het eind bij een omgekeerd colofon, nu zie je ook dat het achterplat op z’n kop staat. Je hebt zitten lezen in een omkeerboek!
 
Dan draai je het boek om. Nu begin je met het vrouwtje, het is nog nacht. Deze keer is de eerste prent wel gelijk aan die van het voorplat. Het mannetje lijkt op te duiken uit de wolken, het lijkt wel of ze al een tijdje verliefd zijn. Het uit elkaar gaan gebeurt uiterst ingenieus, het slotbeeld is bijzonder: de werelden lijken gescheiden. Draai je het boek weer om, dan gaat het om een nieuw begin. Enz.
 
Een verhaal net even anders vertellen, ja, daar houdt men van in de literatuur. Krijgen we het hier ook vanuit een mannelijk en een vrouwelijk perspectief? Ik zie het niet echt, wellicht is het vrouwtje in ‘haar’ verhaal iets actiever, maar de constructie levert in elk geval wel mogelijkheden op, zeker als je onder en boven volop mee laat doen. Ook de beide voorplatten zijn interessant in dit opzicht.

De meeste omkeerboeken zijn vrij simpel. De eerste helft is bij voorbeeld een sintboek, je draait het om en je krijgt een verhaal over kerst. Koos Meinderts maakte een mooie met Het raadsel van de rode draad (1989), dat middenin fraai gelast werd. De wervelwind (1991) van Arnold Nobel heeft ingenieuze prenten, met boven en onder tekst. Maar de constructie van Konijnentango is toch weer heel andere koek. Moet er voorgelezen worden en zo ja: hoe doe je dat? Moet je eerst het ene verhaal erdoor douwen en dan het andere of ga je meteen samen zitten puzzelen met de spiegeling? Je kunt de zon volgen, of de maan. Misschien is het boek voor veel kinderen wel te pittig. Dat wordt nog interessant. Maar een gebeurtenis is dit prentenboek in elk geval.
 
Daan Remmerts de Vries, Ingrid & Dieter Schubert: Konijnentango, Hoogland & Van Klaveren, Hoorn 2017, 28 p. ill. Keerdruk. ISBN 9789089672216 

deze pagina printen of opslaan

Nieuwe recensies

BOEKEN NR. 9, OKTOBER 2018

Blinde drift

Belinda Bauer

De rover

Robert Walser

Heel de tijd

Leo Pleysier

Onder een koperen hemel

Stefan Hertmans

Zeiseman

Martha Heesen

naar overzicht

JEUGDBOEKEN NR. 9, OKTOBER 2018

De invloed van Gregie De Maeyer (1951-1998) op de (Vlaamse) jeugdliteratuur

‘Het wezen van de dingen vervaagt naarmate het zichtbaar wordt’

De slaapster en de spintol

Neil Gaiman, Chris Riddell (ill.)

Op zoek naar Stella

Gerda Dendooven

Rivieren

Peter Goes

Tegenwoordig heet iedereen Sorry

Bart Moeyaert

naar overzicht


‚Äč
ontwerp: Ann Van der Kinderen   |   programmatie: dataweb   |   © MappaLibri