Vanaf negen jaar

JEUGDBOEKEN NR. 10, NOVEMBER 2019

Lisa Thompson, Mike Lowery (ill.): De dag dat ik verdween

door Henk van Viegen

9+ - ‘Ja, maar ik doe niet aan “regels”, Jack’, dat zinnetje typeert Max Becketts gedrag tot dan toe heel aardig. Hij is een plaag voor zijn buurvrouw en zijn leraren, en soms zelfs voor zijn beste vriend. Zijn gedrag leidt ertoe dat hem verboden wordt zich te laten zien op het spetterende schoolfeest ter ere van het honderdjarig bestaan. Die straf valt nog mee, waarschijnlijk heeft hij dat (nog steeds) te danken aan het feit dat hij eens een wedstrijd heeft gewonnen, met een tekening die de school een ton had opgeleverd. De lezer is inmiddels ook op de hoogte van Max’ lieve kanten: het redden van een aangereden hond (die hij mee naar huis neemt en Monster doopt) en de aandacht voor zijn vergeetachtige buurtgenoot Jack.
 
Max gaat natuurlijk toch naar het feest. Via een onwaarschijnlijk toeval komt hij binnen, waar hij zich overigens openlijk laat zien. De ellende die hij veroorzaakt, doet hem verzuchten: ‘Ik zou willen dat ik nooit geboren was.’ Aangezien hij op dat moment een magisch ei van Jack in zijn handen heeft, zo begrijpen we later, wordt zijn wens vervuld.

Net als in haar vorige boek De nachtlantaarn, waarin een belangrijke rol is weggelegd voor een denkbeeldig vriendje van de hoofdpersoon, is Thompson niet bang voor een beetje magisch-realisme. Je moet als lezer niet te moeilijk doen over eventuele ongerijmdheden. Max mag dan niet meer bestaan, evengoed is hij in staat zijn ongelukkige zus Tessa, vriend Charley, vader en lievelingsleraar bij te sturen en een vriendelijke telefoonwinkeleigenaar (die hij nota bene bestolen heeft) voor zijn karretje te spannen. Het resultaat zal moeten zijn dat Max kan terugkeren naar de wereld waarin hij nog wel een aardig iemand was en kan zijn. Maar hoe moet dat?! Een belangrijke drijfveer voor Max is zijn liefde voor Monster.
 
Thompson kan het ook hier, net als in De nachtlantaarn, niet laten het verhaal van Max, via Jack, te verbinden met ‘bestaande’ mysteries, in dit geval beroemde verdwijningen uit de geschiedenis, zoals die van Amundsen. Het doet wat geforceerd aan, maar voor de liefhebbers van puzzeltjes kan het nog aardig zijn.
 
Thompson is, zoals in haar vorige boeken, in de huid gekropen van een kwetsbare 12-jarige jongen. De nadruk ligt hier, net zoals in De nachtlantaarn, sterk op de ellende die ouders kinderen aan kunnen doen. Max verwoordt het expliciet als hij terug is in de gewone wereld en met zijn ouders bij de directrice op school zijn toekomst daar gaat bespreken. Hij wil zo graag een gewone jongen zijn, maar door de stress van zijn ruziënde ouders ontploft hij simpelweg soms op school. Dit bezorgt de boeken, hoe lekker ze ook weg lezen en hoe avontuurlijk ze ook zijn, een overkill aan moralisme.  
 
Thompson zorgt ook in De dag dat ik verdween voor een helder happy end. De ouders tonen dat ze in alle redelijkheid met elkaar kunnen omgaan, ook als samenleven niet meer lukt. Broer en zus kunnen zichzelf zijn en vriendschap kan bloeien.
 
De illustraties zijn even helder als simpel: boven elk hoofdstuk een tekening van een voorwerp of personage dat daarin belangrijk is. Boven het slothoofdstuk zie je nog een restantje van de Engelse editie: ‘Maxell’ staat er op het getekende briefje van Jack gericht aan Max. Het blijkt een afscheidsbriefje en de lezer snapt waar Jack heen is.
 
Lisa Thompson, Mike Lowery: De dag dat ik verdween. Billy Bones, Amsterdam 2019. ISBN 9789463850001. Vertaling van The day I was erased door Anneke Bok. Distributie Agora Books 

deze pagina printen of opslaan

Nieuwe recensies

BOEKEN NR. 9, OKTOBER 2020

De Ghanese diaspora in het werk van Yaa Gyasi

Ontworteling en identiteit

De opgang

Stefan Hertmans

Het hele leven

Bart Moeyaert, Peter Van den Ende (ill.)

Het huis met de kersenbloesem

Sun-mi Hwang

Het leven speelt met mij

David Grossman

naar overzicht

JEUGDBOEKEN NR. 9, OKTOBER 2020

De lijst van dingen die niet zullen veranderen

Rebecca Stead

Dier vrienden. Een boek vol beestige duo's

Coco & June

Het geheim van de tuin

Jan Paul Schutten, Joris Bijdendijk, Floor Rieder (ill.)

Over het werk van Joukje Akveld

Speels, scherpzinnig en met heldere inzichten

Stilte heeft een eigen stem

Ruta Sepetys

naar overzicht


ontwerp: Ann Van der Kinderen   |   programmatie: dataweb   |   © MappaLibri