Adelaar in de sneeuw

9+ - Adelaar in de sneeuw is een echte Morpurgo: een spannend en realistisch verhaal, met een vleugje magisch-realisme, dit keer helemaal op het eind (met een trucje dat niet heel origineel is). De moraal is altijd helder. Morpurgo houdt er van zijn verhalen in te leiden. Hij schrijft fictie geworteld in de geschiedenis met een stevige voorkeur voor oorlogssituaties en dappere mensen die echt hebben bestaan. Ook een nawoord ontbreekt zelden bij hem, er staat in wat er bekend is over de held(en) die hij ten tonele voert. Graag maakt hij gebruik van een soort raam, in dit geval brengt hij dus een paar mensen bij elkaar in een situatie die aangenamer wordt als er een verhaal verteld wordt. Hier is dat de geschiedenis van de verteller, maar hij doet net of hij het over een vriend heeft. De basis is in elk geval het misschien wel echt gebeurde verhaal van een sowieso heel dappere soldaat uit de Eerste Wereldoorlog, die alle medailles krijgt die er maar te krijgen zijn. In een gevechtssituatie spaart hij het leven van Hitler. Deze, gewonde, Duitser doden vond hij op dat moment niet respectvol en niet zinvol: de oorlog was in feite klaar. Als hij jaren later met zijn ooit door hem geredde echtgenote in de bios zit, wordt hij gebombardeerd met beelden van deze heel enge man. Hij had de Tweede Wereldoorlog kunnen voorkomen! Hij vraagt zich af of hij Hitler alsnog kan doden, en gaat op pad.  
 
Ik moest hierbij even denken aan Roald Dahls ‘Genesis en catastrofe’, waarin een moeder de dokter huilend smeekt er alles aan te doen dit zo op het oog zwakke jongetje in leven te houden. In de slotregels pas krijgt de lezer de naam te horen: Frau Hitler moet zich van de dokter geen zorgen maken.
 
De nadruk ligt volledig op het verhaal. De taal is gewoontjes en weinig gevarieerd, met een beetje een oubollige verteller. Morpurgo doet wel zijn best een soort interessante structuur te verkrijgen door wat te rommelen met lucifers. Niet erg geslaagd, volgens mij, maar goed, die lucifers zijn nog nodig voor het slot. Barney is een ideale luisteraar, hij houdt van spannende verhalen en stelt goeie vragen, bij voorbeeld hoe de verteller bepaalde dingen eigenlijk kan weten…
 
De cover en illustraties, realistisch, wat ouderwets van sfeer, met van die echt Britse militairen en in zwart-wit, zijn van Michael Foreman. De begin- en eindtekening, over een dubbele pagina, tonen verwoeste stadjes, maar let op de verschillen! Op de eerste staat Coventry, dat centraal staat in dit verhaal. We zien ook de trein, net aangevallen door de Duitsers en op het punt de bescherming van een tunnel te vinden. In deze trein bevinden zich de twee hoofdpersonages van het verhaal: een jongen (Barney, de ik-figuur), met zijn moeder op reis naar zijn tante die in veiliger gebied woont, en een man, die in het donker een spannend verhaal vertelt. 
 
Tiel : Aerial Media Company 2017, 186 p. ISBN 9789402601916 

© 2020 | MappaLibri