Vertaald proza

BOEKEN NR. 8, OKTOBER 2025

Judith Hermann: Thuishaven

door Katja Feremans

Thuishaven is het middelste boek waarmee uitgeverij Meridiaan naar buiten komt in het kader van haar drieluik rond de Duitse Judith Hermann (1970). Als eerste kwam Kiezels uit. Dit is gebaseerd op haar literatuurlezingen aan de Goethe-universiteit in Frankfurt en gaat over het (ver)zwijgen bij het schrijven. Judith Hermann combineert daarbij persoonlijke met verhalende en fictieve elementen. In september volgt binnen het drieluik nog een nieuwe vertaling van haar debuut Zomerhuis, later. Met deze verhalenbundel uit 1998 over een groep jonge mensen aan de aftrap van het volwassen leven, werd ze in Duitsland meteen omarmd als de stem van een nieuwe generatie.  

Thuishaven
is Judith Hermanns tweede roman. Hij verscheen ruim twintig jaar na haar debuut. De vertelster is achter in de veertig. Ze is van de stad verhuisd naar een kustdorp aan de Oost-Friese Waddenzee, nadat haar dochter het huis uit ging en zij zelf van haar echtgenoot scheidde.
 
Niet dat ze het met hem niet meer kon vinden. Zij wilde vooral voorkomen dat ze als zijn echtgenote bij zijn dood wettelijk verplicht zou zijn om voor zijn archief te zorgen. Hij, Otis, vergaat namelijk in de schijnbaar waardeloze voorwerpen die hij op straat vindt en opknapt. Verder omringt hij zich met spullen die hij denkt nodig te hebben wanneer de wereld vergaat. Ze wilde zich van hem bevrijden en haar leven op een nieuwe leest schoeien, maar houdt tegelijk nog contact: ‘Schrijf me. Vertel me wat je leest en wat je vindt, wat je doorgeeft en wat je houdt, ik ben alleen en ik mis je heel erg.’
 
Ze is nochtans druk in de weer met het zoeken naar een nieuwe weg om die tot de hare te maken. Haar stek aan zee is een afgelegen, nogal bouwvallig huurhuisje. Het is karig ingericht en staat aan een zandweg, die eindigt in de polder bij de dijk. Vijf dagen per week helpt ze bij Sascha, haar oudere broer, die in het dorp een café runt. Ze lijkt wel gekomen als geroepen, want zelf is Sascha met zijn hoofd amper bij het werk. De oorzaak is de twintigjarige Nike. Het meisje is al van jongs af aan op de dool. Hij is tot over zijn oren verliefd op haar, maar weet niet wat hij met het geëxalteerde kind aan moet.
 
Na de eerste winter krijgt de vertelster een buurvrouw: Mimi, een vrijmoedige kunstenares, die naar haar geboortedorp terugkeert. Ze schudt het leven van de vertelster voortdurend op en brengt haar in contact met zowel haar broer Arild, een zwijgzame varkenskweker, als met hun ouders.
 
Al deze personages tasten elkaar af en groeien al dan niet naar elkaar toe. Tot zover is er niet bijster veel nieuws onder de zon. Verrassender zijn hun verledens alsook de manier waarop Judith Hermann die fragmentarisch aankaart. Zo doet de marterval die Arild in het huisje van de ik-figuur opzet, haar aan een kist denken op een belangrijke tweesprong in haar leven. Ze kreeg toen, dertig jaar eerder, de kans om op een cruiseschip mee naar Singapore te reizen als assistente van een goochelaar. Haar rol zou die zijn van de jonge vrouw, die in een kist zogenaamd doormidden wordt gezaagd. Zou. Zou het? Hoe het ook in werkelijkheid wel of niet is gelopen, de kist van de goochelaar staat niet alleen. Er is ook nog het mondharmonicadoosje van Nike. Daar ligt een perfect opgebaard kikkerskelet in, dat herinnert aan Nike’s traumatische kindertijd.
 
‘Het land is plat, alles wat komt en gaat is duidelijk zichtbaar,’ stelt de vertelster op zeker moment. Dit geldt eveneens voor wat er zoal gebeurt in Thuishaven. Tegelijk legt Judith Hermann in een poëtisch-beeldende stijl brokstukken bloot van wat er onder die oppervlakte speelt. Ook weeft ze als rode draad enkele in meer of mindere mate geknechte, gekwelde, onvrije en/of mishandelde vrouwen door haar verhaal. Die feministische vingerwijzing neemt niet weg dat Thuishaven luchtig wegleest dankzij Judith Hermanns heldere en betoverende pen.
 
Judith Hermann: Thuishaven, Meridiaan, Amersfoort 2025. 197 p. ISBN 9789493305380. Vertaling van Daheim door Herman Vinckers. Distributie De Wolken


deze pagina printen of opslaan

Nieuwe recensies

BOEKEN NR. 10, DECEMBER 2025

De zwarte poel

Jan Vantoortelboom

Engelenbrood

Patti Smith

Het Nachtlicht

Erik Vlaminck

Sodomiet

Alexandre Vidal Porto

Wie is bang voor vrouwelijke kunstenaars? Belgische kunstenaressen van 1880 tot nu

Christiane Struyven

naar overzicht

JEUGDBOEKEN NR. 10, DECEMBER 2025

De geheime bibliotheek. Wie redt de magische boeken?

Nina George, Jens J. Kramer, Hauke Kock (ill.)

Kiki & ik

Leo Timmers

Peter Pan

J.M. Berrie, Floor Rieder (ill.)

Plassen op schrikdraad

Simon van der Geest, Karst-Janneke Rogaar (ill.)

Properzia

Jean-Claude Van Rijckeghem

naar overzicht


ontwerp: Ann Van der Kinderen   |   programmatie: dataweb   |   © MappaLibri