Poëzie

Sylvie Marie: Altijd een raam

door Dirk De Geest

Sylvie Marie, ooit de huisdichteres van het populaire weekblad Humo, is onderhand al aan haar derde dichtbundel toe. Dat haar vorige bundel, Toen je me ten huwelijk vroeg, enkele nominaties kreeg voor literaire prijzen, is geen toeval. Achter een raam illustreert hoe de dichteres op korte tijd is gegroeid. In veel van haar gedichten combineert ze eenvoud en toegankelijkheid met raffinement en stilistische beheersing.
De titel van de bundel is alvast voor meerdere interpretaties vatbaar. Hij kan slaan op de manier waarop de dichteres de werkelijkheid rondom zich observeert, tegelijk betrokken en van op een zekere afstand. Hij slaat echter onmiskenbaar ook op de gedichten zelf en op de lezer, die als het ware ‘omkaderd’ kennismaakt met dit universum. De objectieve waarneming wordt daardoor ook onophoudelijk gekleurd, omgezet in gevoelens en indrukken. De bundel zelf is opgebouwd uit twee afdelingen, respectievelijk ‘binnenskamers’ en ‘buitenshuis’. Die ruimtelijke tegenstelling (de blik naar binnen versus de blik naar buiten) is echter relatief, aangezien tal van elementen lijken overeen te stemmen. Het huis vormt zo een open ruimte naar de wereld, maar tegelijk ook een eigen cocon. Vooral in de eerste gedichten wordt die relatieve afgeslotenheid beklemtoond. De intieme ruimte is echter niet enkel veilig en aangenaam. Integendeel, veel meer dan in het vroegere werk van Marie sluipt een unheimliche sfeer binnen. Kwetsbaarheid, argwaan en zelfs angst zorgen voor een gevoel van vervreemding waaraan ook de houding met de partner niet ontsnapt. Toch is de basistoon die van vertrouwen, waardoor de gedichten herkenbaar zijn en tegelijk bij veel lezers — Marie mikt opnieuw op een zo breed mogelijk lezerspubliek — louterend en troostend zullen werken.
Iets vergelijkbaars geldt voor de buitengedichten. Ook hier kiest Marie voor een relatief terughoudende aanpak, waarbij ze de personages nogal vaag laat; net als bij Miriam Van hee worden ze vaak sjablonen, waardoor ze tegelijk als een alter ego van het ik kunnen functioneren. Opmerkelijk is wel hoe dominant dood en wreedheid in deze gedichten zijn; ze versterken ongetwijfeld de nachtzijde van het bestaan, die in deze bundel toch wel vaak optreedt. Sylvie Marie heeft in elk geval een overtuigende bundel geschreven, met een bredere kijk op het bestaan dan in haar vorige werk. In die zin is het boeiend om af te wachten hoe zij in de toekomst zal evolueren.


Sylvie Marie, Altijd een raam, Vrijdag Antwerpen, 2014, 59 p., € 15. ISBN 9789460012402. Distributie: Elkedag Boeken

Oorspronkelijk verschenen in de Leeswolf 2014

deze pagina printen of opslaan

Nieuwe recensies

BOEKEN NR. 9, NOVEMBER 2021

Baksteen

Femke Vindevogel

Brandingen

Paul Verrept

de Lach van de Sfinx

Frans Kuipers

Onder buren

Juli Zeh

Ons deel van de nacht

Mariana Enriquez

naar overzicht

JEUGDBOEKEN NR. 9, NOVEMBER 2021

Een leven vol kleur. Alles is kunst, als je maar goed kijkt

Cara Manes, Fatinha Ramos (ill.)

Ik wil een hond (en het maakt niet uit welke)

Kitty Crowther

Ik wil een wiegje worden zei de wilg

Bette Westera, Henriëtte Boerendans (ill.)

Vanaf hier kun je de hele wereld zien

Enne Koens, Maartje Kuiper (ill.)

Victorine

Jet van Overeem, Annemarie van Haeringen (ill.)

naar overzicht


ontwerp: Ann Van der Kinderen   |   programmatie: dataweb   |   © MappaLibri