Poëzie

Ivo Van Strijtem: De liefde, jazeker

door Dirk De Geest

Het was alweer een hele tijd geleden dat er nog een dichtbundel van Ivo van Strijtem verscheen. De afgelopen jaren werkte hij, vaak samen met zijn kompaan Koen Stassijns, intensief aan het samenstellen van bloemlezingen en het vertalen van internationale dichters. Zijn eigen literaire werk bleef daarbij duidelijk in de schaduw.
Met De Liefde, jazeker presenteert Van Strijtem zich opnieuw als dichter. Het recept van zijn poëzie is niet fundamenteel veranderd. Van Strijtem schrijft een bij uitstek toegankelijke poëzie, met veel aandacht voor de suggestieve verwoording en voor de mogelijkheden die regelverbindingen bieden. De taal is vaak gebaseerd op herhalingen en contrasten, en de beelden zijn steevast goed gekozen. Het is een recept dat vooral door de gedichten van Herman de Coninck bijzonder populair is geworden, bij lezers maar ook bij dichters. Het past helemaal bij de visie van de dichter die poëzie dichter bij het publiek wil brengen. De toon is overwegend romantisch, maar niet langer op een naïeve wijze. De dichter droomt nog steeds van de Liefde (met een hoofdletter, zoals in de titel), maar tegelijk is hij zich ervan bewust dat hij uiteindelijk een schim najaagt.
Dat wordt vooral duidelijk in de titelreeks, die in het centrum van de bundel is geplaatst. De hier verzamelde gedichten zijn romantisch, maar geven tegelijk blijk van een grote realiteitszin die de romantische gevoelens tegelijk tempert en bewust blijft cultiveren. Liefde is hier iets wat geleend wordt, wat men onderweg verliest, wat uiteindelijk maar ‘Dorp’ gaat heten, enzovoort. Dat loopt uit op een reeks mooie briefgedichten waarin de regen de bovenhand lijkt te voeren. Die meer anekdotische gedichten worden geflankeerd door twee reeksen die het perspectief willen verbreden. Allereerst is dat een cyclus rond ‘De heilige vrouwen’. De motieven van de liefde krijgen hier een erg diverse invulling, via allerlei religieuze, mythische, exotische en historische verhalen. Aan het eind van de bundel volgen dan enkele gedichten over de poëzie zelf. De dichter probeert op die manier duiding te geven aan zijn eigen schrijfdrang. Dat alles resulteert in een boeiende, maar uiteindelijk toch nogal lichte bundel. In vergelijking met zijn vroegere werk heeft Van Strijtem stilistisch alleszins winst geboekt, maar thematisch is wat voorligt voor mij nogal glad.


Ivo Van Strijtem, De liefde, jazeker, Houtekiet Antwerpen, 2014, 69 p., € 21,99. ISBN 9789089243010. Distributie: Veen Bosch en Keuning

Oorspronkelijk verschenen in de Leeswolf 2014

deze pagina printen of opslaan

Nieuwe recensies

BOEKEN NR. 1, JANUARI 2022

De Amerikaanse bril

Robert Menasse

De huzaar op het dak

Jean Giono

Reset. Over identiteit, gemeenschap en democratie

Mark Elchardus

Trojaanse gedachten

Alicja Gescinska

Vrienden van de poëzie. Verhalen

Guido van Heulendonk

naar overzicht

JEUGDBOEKEN NR. 1, JANUARI 2022

Arsène Lupin, gentleman-inbreker

Maurice Leblanc, Vincent Mallié (ill.)

Eén enkele seconde

Rébecca Dautremer

Iets heel bijzonders

Susin Nielsen

Rekenen voor je leven

Edward van de Vendel & Ionica Smeets, Floor de Goede (ill.)

Toen Jonas in de walvis zat

Maria van Donkelaar, Sylvia Weve (ill.)

naar overzicht


ontwerp: Ann Van der Kinderen   |   programmatie: dataweb   |   © MappaLibri