Vertaald proza

BOEKEN NR. 6, JUNI 2019

Oyinkan Braithwaite: Mijn zusje, de seriemoordenaar

door Kris van Zeghbroeck

Oyinkan Braithwaite (1988) groeide op in Nigeria en het Verenigd Koninkrijk. Ze verhuisde met haar familie naar Southgate (Londen) waar ze school liep tot haar broer geboren werd en het gezin terugkeerde naar Lagos in 2001. Later keerde ze terug naar Groot-Brittannië, liep kostschool in Shropshire en studeerde rechten en creative writing aan de universiteiten van Surrey en Kingston. Met haar diploma op zak vertrok Oyinkan in 2012 opnieuw naar Lagos, waar ze werkte als assistent-uitgever voor uitgeverij Kachifo en als productiemanager voor het familebedrijf Ajapaworld (education & entertainment).

Doordat ze opgroeide in twee alternerende en totaal verschillende werelden heeft Braithwaite weinig kennis over de turbulente politieke geschiedenis van Nigeria, die opduikt in romans van Chimamanda Ngozi Adichie en Ayòbámi Adébáyò. De idee dat er een gedeelde, universele Nigeriaanse ervaringswereld bestaat, wijst ze resoluut van de hand:

‘We have a wide divide between classes and we have a wide divide between cultures because we’re from different tribes, we have different religions. You don’t have to walk very far to see someone who has a really different life from you. I wouldn’t want to write a novel and people feel that I’m speaking to a Nigerian experience – I’m speaking to my experience, to the things I’m interested in, and that’s all I can do.’ (The Guardian)

De ambitie om een grootse roman te schrijven, nadat een kortverhaal genomineerd werd voor de Commonwealth Short Story Prize 2016, verlamde haar compleet. Uiteindelijk koos ze gewoon voor het plezier van het schrijven met haar debuutroman My Sister, the Serial Killer (Mijn zusje, de seriemoordenaar). Ze haalde er de shortlist van de Women’s Prize for Fiction 2019 mee.

Hoewel de plot volledig fictief is, put Braithwaite voor de relatie tussen twee zussen uit haar eigen leven.  Ze heeft twee jongere zussen en heeft een bijzondere band (‘going through life together’) met de oudste, Obafunke, twee jaar jonger dan zij: ‘Sometimes we hate each other. Sometimes we are really not speaking, but I’ve noticed that when push comes to shove we can also band together quite tightly. You know that, whatever happens, that person will be there for you’.

Als oudste is Braithwaite zich sterk bewust van de verantwoordelijkheid die ze heeft voor de jongere zus. In de woorden van haar moeder moest ze zich gedragen als een vuilnisbak: ‘You’ve got to take whatever shit, whatever rubbish comes your way. And you have to be gracious about it.’ (The Guardian). Dat maakt dat in de roman de verpleegster Korede meteen naar het bleekwater en de rubber handschoenen grijpt als zusje Ayoola in paniek aan de telefoon hangt. Ayoola is bloedmooi en de lieveling van iedereen, maar ook een seriemoordenaar. Tot drie maal toe staat haar oudste, minder bedeelde zus klaar om met een ijzeren maag de gevolgen van een zoveelste zogenaamde zelfverdediging op te ruimen.

De liefde voor haar zus maakt dat ze niet naar de politie kan stappen, bloed kruipt waar het niet gaan kan. Maar wanneer Ayoola een oogje heeft op de knappe dokter van het ziekenhuis, waar Korede stiekem op verliefd is, wordt de zusterliefde op de proef gesteld. Een van beide zal het loodje moeten leggen…

Oyinkan Braithwaite: Mijn zusje, de seriemoordenaar, Pluim, Amsterdam 2018,  230 p. ISBN 9789492928061. Vertaling van My Sister, the Serial Killer door Astrid Huisman en Roos van de Wardt

deze pagina printen of opslaan

Nieuwe recensies

BOEKEN NR. 9, OKTOBER 2020

De Ghanese diaspora in het werk van Yaa Gyasi

Ontworteling en identiteit

De opgang

Stefan Hertmans

Het hele leven

Bart Moeyaert, Peter Van den Ende (ill.)

Het huis met de kersenbloesem

Sun-mi Hwang

Het leven speelt met mij

David Grossman

naar overzicht

JEUGDBOEKEN NR. 9, OKTOBER 2020

De lijst van dingen die niet zullen veranderen

Rebecca Stead

Dier vrienden. Een boek vol beestige duo's

Coco & June

Het geheim van de tuin

Jan Paul Schutten, Joris Bijdendijk, Floor Rieder (ill.)

Over het werk van Joukje Akveld

Speels, scherpzinnig en met heldere inzichten

Stilte heeft een eigen stem

Ruta Sepetys

naar overzicht


ontwerp: Ann Van der Kinderen   |   programmatie: dataweb   |   © MappaLibri