De Britse Alice Feeney heeft al enkele uitstekende
thrillers op haar naam staan, zoals Soms lieg
ik of Hij &
Zij. Net als haar vorige boeken is ook Good Bad Girl een op
zichzelf staand verhaal met nieuwe personages. Anders dan haar vorige boeken
kruipt Good Bad Girl iets minder onder je huid en blijven vooral de
personages iets minder lang hangen.
Nochtans heeft Good Bad Girl een
intrigerende openingszin: ‘Ze zeggen dat niets zo sterk is als moederliefde.
Haal je dat weg, dan zie je dat niets zo sterk is als dochterhaat.’ In deze
proloog zien we een naamloze moeder die in de supermarkt haar baby kwijt raakt.
Daarna maken we kennis met Frankie die werkt als gevangeniscipier, Patience die
in het rusthuis werkt waar Edith verblijft. En tenslotte is er Ediths dochter
Clio, een drukbezette vrouw die geen tijd lijkt te hebben voor haar moeders
besognes. Edith is er namelijk van overtuigd dat er een moord is gepleegd in
het rusthuis en dat zij het volgende slachtoffer zal zijn. Daarom beslist ze
samen met Patience haar ontsnapping uit het rusthuis te plannen en terug naar
huis te gaan.
Het
mag al duidelijk zijn dat Feeney ervoor heeft gekozen om de band tussen moeder
en dochter tot een van de centrale thema’s van Good Bad Girl te maken.
Er zijn verschillende moeders en dochters in het boek die allemaal een andere relatie
hebben met elkaar. Feeney laat zien dat geen enkele band hetzelfde is en heel
veel nuances heeft. Daarnaast raakt ze ook thema’s als postnatale depressie,
familiebanden en de staat van de zorg aan. Het zijn gevoelige thema’s die
Feeney mooi en onnadrukkelijk door het boek weeft.
Het verhaal wordt verteld vanuit
de vier vrouwelijke standpunten van Clio, Frankie, Patience en Edith. Het zijn
vier vrouwen van verschillende leeftijden en generaties en met verschillende
achtergronden waardoor je een ruim beeld krijgt. De levens van de vier zijn
uiteraard met elkaar verbonden, hoewel aanvankelijk nog niet alle relaties
duidelijk zijn en Feeney met mondjesmaat de nodige informatie aan de lezer
aanreikt. Door de korte hoofdstukjes en de aangename schrijfstijl van Feeney
leest het boek ook makkelijk weg.
Een beetje jammer is dat je na het lezen van Good Bad
Girl toch nog een beetje op je honger blijft zitten. Dat ligt niet aan de
plot, die is mooi uitgewerkt en biedt de lezer voldoende verrassing. Het zijn
echter de personages die niet volledig uit de verf komen en een beetje te
oppervlakkig blijven. De koppige bejaarde met de drukke dochter, de chaotische
jonge vrouw… De personages blijven lang vastzitten op clichéniveau. Pas later
in het verhaal krijgen ze iets meer body wanneer duidelijker wordt hoe het
verhaal precies ineen steekt. Hoewel Good Bad Girl enkele uurtjes
ontspannende leesvoer biedt, heeft Feeney in het verleden al bewezen dat ze
beter kan.
Alice
Feeney: Good Bad Girl,Bruna,
Amsterdam 2025, 334 p. ISBN
9789400518735. Vertaling van Her Good
Bad Girl door Catalien van
Paassen. Distributie Standaard Uitgeverij
deze pagina printen of opslaan