Misdaad

BOEKEN NR. 1, SEPTEMBER 2015

Paula Hawkins: Het meisje in de trein

door Anja Goyens

Het meisje in de trein, het debuut van Paula Hawkins, was in Vlaanderen de best verkochte roman van het voorjaar van 2015. Maar is het boek de hype waard? Het verhaal is eenvoudig: Rachel is een jonge vrouw die elke dag met de trein heen en terug pendelt tussen Ashbury en Londen. Ze is gescheiden, is door een alcoholprobleem haar job kwijtgespeeld, en logeert – zogenaamd tijdelijk – bij haar begripvolle vriendin Cathy. Dat ze nog elke dag de trein naar Londen neemt, heeft ermee te maken dat ze niet wil dat Cathy weet dat ze ontslagen is. Haar dagen vult Rachel met rondzwerven door Londen, in openbare bibliotheken op internet surfen en blikjes gin en tonic drinken in het park. Haar vaste trein staat telkens een tijdje stil ter hoogte van Whitney. Daar kijkt Rachel vanuit de trein uit op haar vroegere huis, waar haar ex-man nu samen met z’n nieuwe vrouw Anna en hun kind woont. Enkele huizen verder woont een koppel dat in Rachels ogen perfect is: zij noemt hen Jess en Jason en verzint een fantastisch leven voor hen.
Wanneer Jess – die eigenlijk Megan blijkt te heten – plots verdwijnt, is Rachel ervan overtuigd dat zij over cruciale informatie beschikt die de politie kan helpen bij het onderzoek. Maar uiteraard gelooft men haar niet: een vrouw met een alcoholverslaving die haar regelmatig black-outs bezorgt, is niet bepaald de beste getuige. Rachel besluit dan maar om zelf in actie te komen: het gevoel dat ze kan helpen om de verdwijning op te lossen, slaagt er voor het eerst sinds lange tijd in om haar van de fles te doen blijven. Maar ze beseft niet dat ze zich op gevaarlijk terrein begeeft…
Het meisje in de trein wordt verteld vanuit het perspectief van drie vrouwen: Rachel, Megan en Anna. Het grootste deel van het verhaal zien we door de ogen van Rachel, die per definitie een onbetrouwbare verteller is. Enerzijds vertelt ze dingen die ze niet kan weten met een absolute zekerheid, anderzijds is ze herhaaldelijk kwaad op zichzelf omdat ze zich dingen niet kan herinneren.
Alle drie de vrouwen spreken in de ik-vorm en (meestal) de tegenwoordige tijd, wat al snel onnatuurlijk aanvoelt. Het is de bedoeling om directheid te creëren, maar omdat er te veel informatie wordt gegeven (zodat de lezer zeker kan volgen), lijkt het alsof je een dagboek leest dat de personages op het moment van de gebeurtenissen in hun hoofd neerschrijven. Het lijkt een poging tot stream-of-consciousness die mislukt vanwege een overdaad aan analyse.
Daarnaast is het boek – zeker voor een thriller – behoorlijk saai. Zo blijft Rachel maar in dezelfde gedachten en daden hervallen, tot verveling van haar omgeving en van de lezer. Ondanks haar ellendige situatie roept ze geen medeleven op, en ook de meeste andere personages zijn verre van sympathiek. Rachels leven en de manier waarop ze zich met de levens van anderen bemoeit, het is allemaal vooral erg frustrerend. Je zou kunnen zeggen dat Paula Hawkins er daarmee in geslaagd is een overtuigend personage met problemen neer te zetten. Feit is echter dat het van Het meisje in de trein een moeizame leeservaring maakt die niet weet te boeien. Jammer van de hype.

Amsterdam : Bruna, 2015, 358 p. Oorspr. titel: The girl on the train. ISBN 9789400503885 

 

deze pagina printen of opslaan

Nieuwe recensies

BOEKEN NR. 10, DECEMBER 2021

Anarchisme. Van Bakoenin tot de commons

Ludo Abicht

De minzamen

Koen Peeters

Harlem Shuffle

Colson Whitehead

Nasr Compacter

Ramsey Nasr

Nocilla-trilogie

Agustín Fernández Mallo

naar overzicht

JEUGDBOEKEN NR. 10, DECEMBER 2021

De heen-en-weerbrief

Gerda Dendooven

Een wonderprachtig dier

Britta Teckentrupp (ill.)

Elke rimpel een verhaal

David Grossman, Ninamasina (ill.)

Het strand

Sol Undurraga

Uit het niets

Aline Sax

naar overzicht


ontwerp: Ann Van der Kinderen   |   programmatie: dataweb   |   © MappaLibri