Vanaf negen jaar

JEUGDBOEKEN NR. 1, JANUARI 2021

Ben Guterson, Chloe Bristol (ill.): Het mysterie van Winterhuis Hotel

door Henk van Viegen

10+ - In dit slotdeel van Gutersons trilogie over de inmiddels bijna 13-jarige Elizabeth Somers en haar vrienden, gasten en familie in het Winterhuis Hotel komt het een laatste keer tot een confrontatie tussen de goede en de kwade krachten. Elizabeth redt voor de derde keer het hotel, dat zij later zal overnemen van haar opa Norbridge Falls. Zij doet dit voor het grootste deel alleen, voornamelijk omdat zij beschikt over een scherpe intelligentie en bepaalde magische krachten. Zonder haar vriend Freddy zou dat echter een stuk moeilijker zijn, en minder leuk ook: ze delen de liefde voor allerlei woordspelletjes, zoals woordladders, anagrammen en palindromen, wat het oplossen van de geëigende raadsels van dit genre jeugdboeken ook een stuk gemakkelijker maakt.   

Deze keer speelt het verhaal niet rond Kerstmis, zoals in Winterhuis Hotel en De geheimen van Winterhuis Hotel, maar voor en tijdens Pasen, wat een mooi symbolisch slot in de lente oplevert. Gracella Winters, kwaadaardige tweelingzus van Norbridge, was, naar men dacht, voorgoed uitgeschakeld en opgesloten in onderaardse gangen. De twijfel daarover wordt steeds sterker als met enige regelmaat de grond gaat schudden en de donder klinkt zonder dat het bliksemt. Enkele personages uit het verhaal, zoals Elizabeths sympathieke jonge leraar Hyrum Crowley, gedragen zich vreemd of verdacht (aangestuurd door Gracella?). Ook Elizabeth lijkt enigszins onder Gracella’s invloed. Veel meer dan in de eerste twee delen heeft ze aandacht voor haar magische krachten, waarvan ze er overigens eentje gepikt heeft van Roald Dahl’s Matilda: het met de ogen doen bewegen van voorwerpen. Dat is overigens niet het enige wat ze met dat iconische personage gemeen heeft. Ook haar ouders zijn verongelukt (‘dankzij’ Gracelle), en evenals Matilda is ze boekengek. Ze treft het: het hotel heeft een prachtbibliotheek, geleid door de pittige Eleana.
 
Veel aandacht, van allerlei personages, om verschillende redenen, is er voor de enorme legpuzzel van 35.000 stukjes waar twee heren al een paar jaar hun vakanties in het hotel aan besteden. Twee stukjes spelen een belangrijke rol in de afronding van het verhaal. De andere hoofdrol is weggelegd voor een uniek boek (slechts 1 exemplaar) van de gothic-schrijver Damion Crowley. Alleen Elizabeth en Norbridge weten aanvankelijk dat dat ligt op de vroegere, nu afgesloten kamer van Gracella, nr. 333. Er staat een methode in om jaren toe te voegen of weg te halen bij een ander of om lichaam en geest tijdelijk te scheiden. Van belang dus voor Gracella zelf, maar ook voor anderen, en het lukt een van die anderen het boek ten goede aan te wenden voor een personage dat in het tweede deel slachtoffer werd van Gracella.  
 
Het aardige van dit slotdeel is dat de confrontatie tussen Elizabeth en Gracella zich nu afspeelt in rustige sferen, in tegenstelling tot de hysterische toestanden uit de eerste twee boeken, die op zich natuurlijk wel passen in het genre. In de recensies daarvan sprak ik al de hoop uit dat Guterson eens wat meer zou gaan doen met Elizabeths duistere krachten, verleidelijk als die voor haar zijn. Wellicht zonder dat ze het weet aangestuurd door Gracella, gebruikt ze haar ‘objectenbeweeggave’ een paar keer gewoon voor de lol. Ook uit woede, en één keer zelfs om de bezoedeling van Gracella’s oude hut te beschermen. In haar hoofd zeurt nu en dan het zinnetje ‘net als jij’ als ze aan Gracella denkt. Heel veel verder gaat het niet hoor, maar toch. Ze realiseert zich dat haar haat richting Gracella eigenlijk niet gerechtvaardigd is. Die had op een gegeven moment in haar jonge jaren, gedwongen door de omstandigheden en door haar opvoeding, de keuze tussen het goede en het kwade laten doorslaan naar het kwade. Het had haar ook kunnen gebeuren! Als Elizabeth in het slotstuk nog één magische wens (van de drie) over heeft, kiest ze er daarom voor Gracella definitief weg te werken zonder zich te laten leiden door haat- en wraakgevoelens.
 
Geen kwaad met kwaad vergelden. En er zijn nog een paar happy endings.
 
De titels van het tweede en derde deel getuigen gek genoeg niet van heel veel fantasie, wat een enkele keer ook geldt voor een hoofdstuk- of deeltitel (‘Angst slaat steeds heviger toe’). Guterson, echt een verzinner van verhalen, houdt bij het schrijven van explicietheid en het sturen van de lezer, vaak zelfs met schuingedrukte zinnetjes.
 
Ook dit deel heeft weer zo’n fraai stofomslag (vormgegeven door de Nederlandse Caren Limpens) met uitgesneden doorkijkjes, waarachter in dit geval twee personages van de afbeelding op de boekband zichtbaar zijn. De illustraties in zwartwit van Chloe Bristol zijn minder interessant dan die in het tweede deel, waar enkele fraaie landschappen en ruimtes getekend werden. De gezichten vertonen vooral weer de starheid van deel een, en de lichamen de stijvige motoriek. Gracella staat er wel weer mooi op, deze keer met het juiste, witte haar dat de tekst haar geeft.  
 
Ben Guterson, Chloe Bristol (ill.): Het mysterie van Winterhuis Hotel, Leopold, Amsterdam 2020, 348 p. : ill. ISBN 9789025880125. Vertaling van The Winterhouse Mysteries door Imme Dros. Distributie Standaard Uitgeverij 

deze pagina printen of opslaan

Nieuwe recensies

BOEKEN NR. 9, NOVEMBER 2021

Baksteen

Femke Vindevogel

Brandingen

Paul Verrept

de Lach van de Sfinx

Frans Kuipers

Onder buren

Juli Zeh

Ons deel van de nacht

Mariana Enriquez

naar overzicht

JEUGDBOEKEN NR. 9, NOVEMBER 2021

Een leven vol kleur. Alles is kunst, als je maar goed kijkt

Cara Manes, Fatinha Ramos (ill.)

Ik wil een hond (en het maakt niet uit welke)

Kitty Crowther

Ik wil een wiegje worden zei de wilg

Bette Westera, Henriëtte Boerendans (ill.)

Vanaf hier kun je de hele wereld zien

Enne Koens, Maartje Kuiper (ill.)

Victorine

Jet van Overeem, Annemarie van Haeringen (ill.)

naar overzicht


ontwerp: Ann Van der Kinderen   |   programmatie: dataweb   |   © MappaLibri