Groot bal van debutanten en diversiteit

2020 staat te boek als Coronapandemie-jaar, met een zekere impact op de timing en het verloop van de jurering van literaire prijzen als de Booker Prize. De shortlist werd pas bekend gemaakt op 14 september en we moesten tot 17 november wachten voor de winnaar, Douglas Stuart (Schotland/VS) met Shuggie Bain (Shuggie Bain) bekend gemaakt werd.

Maar nog opvallender was het ontbreken van enige Nederlandse vertaling uit de shortlist rond de tijd van de prijsuitreiking. Of hoe de ene vertraging versterkt werd door andere Corona-gerelateerde vertragingen en onzekerheden over wat de toekomst ging brengen binnen de uitgeefwereld.

Intussen zijn naast de laureaat ook vertalingen van Avni Doshis (VS) Burnt Sugar (Verbrande suiker) en Maaza Mengistes (Ethiopië / VS) The Shadow King (De schaduwkoning) verschenen. De vertaling van Diana Cooks (VS) The New Wilderness is geprogrammeerd voor begin juli. Maar voor de resterende shortlist, Tsitsi Dangarembgas (Zimbabwe) This Mournable Body en Brandon Taylors (VS) Real Life, blijft het voorlopig nog koffiedik kijken.

Wat meteen opvalt is dat op de Zimbabwaanse Dangarembga na alle genomineerden een Amerikaans paspoort hebben, waarvan twee met een dubbele nationaliteit. De dominantie van de Amerikaanse markt blijft bijzonder sterk op de Booker Prize doorwegen, sinds ze vanaf 2015 in aanmerking kwam voor nominaties.

Van de andere kant is het een erg diverse shortlist met Schotse, Indiase, Afro-Amerikaanse, Ethiopische en Zimbabwaanse roots, waarin vrouwen met twee derden het overgewicht hebben. Alleen is de verscheidenheid van de Commenwealth literatuur ingeruild voor de melting pot van de Amerikaanse literatuur. Het geeft Britse auteurs het gevoel nog weinig kans te maken op de traditioneel ultieme bekroning van een carrière.

Niet Londen maar New York heeft de sleutels tot succes. Dat de laureaat Douglas Stuart in Schotland is opgegroeid is een pleister op de wonde, maar het is zijn Amerikaanse succes in de textiel- en modewereld die instrumentaal was in het ontluiken van zijn literair talent. Leerkrachten thuis fnuikten zijn literaire dromen en verwezen iemand met zijn achtergrond steevast naar het beroepsonderwijs en de industrie.

Ook binnen wat rest van de longlist domineerden de vrouwen, maar op twee na zijn de genomineerden blank. Grote namen als Hilary Mantel (VK), Colum McCann (Ierland) en Ann Tyler (VS) haalden de shortlist niet. Op het vlak van vertalingen scoort deze groep beter met voorlopig vijf van de zeven boeken (zie beneden).

Dat legt de focus op de zeer sterke aanwezigheid van vier debuutromans op de shortlist. Deze fascinatie met nieuw talent blijft een periodiek terugkerend gegeven in de geschiedenis van de Booker Prize, maar is nooit zo uitgesproken geweest. Een statement van hoop en nieuw leven in een pandemiejaar?

Shortlist 2020
Douglas Stuart: Shuggie Bain (Shuggie Bain) winner
Diane Cook: The New Wilderness
Tsitsi Dangarembga: This Mournable Body
Avni Doshi: Burnt Sugar (Verbrande suiker)
Maaza Mengiste: The Shadow King (De schaduwkoning)
*Brandon Taylor: Real Life

Longlist 2020
Gabriel Krauze: Who They Was
*Hilary Mantel: The Mirror and the Light (De spiegel en het licht (Meridiaan))
*Colum McCann: Apeirogon (Apeirogon (De Harmonie))
*Kiley Reid: Such A Fun Age (Zo’n leuke leeftijd (Prometheus))
Anne Tyler: Redhead (Een rooie aan de kant van de weg)
Sophie Ward: Love and Other Thought Experiments
*C Pam Zhang: How Much of These Hills is Gold (Al wat goud op de bergen is (Signatuur)) 



Met de klok mee vanaf linksboven: Avni Doshi, Tsitsi Dangarembga, Douglas Stuart, Maaza Mengiste, Diane Cook and Brandon Taylor

© 2021 | MappaLibri