Ik wil een wiegje worden zei de wilg

4+ - Van eikenhout worden tafels en kasten gemaakt, van populier pollepels, esdoornhout is geschikt voor de bouw van een viool. Hoe wek je in hemelsnaam de interesse van een kleuter voor het praktisch nut van diverse houtsoorten? Laat dat maar aan Bette Westera over. Ze begint zo:
 
‘Weet je wat ik later worden wil?
vroeg de eik aan de beuk.
‘Nee,’ zei de beuk, ‘wat dan?’
‘Een eikenhouten kastje.’
‘Is dat leuk?’
De eik knikte.
‘Dan wil ik ook een eikenhouten kastje worden,’ zei de beuk.
De eik ritselde verbaasd met haar bladeren.’
 
Vervolgens ziet de beuk in dat zijn levensdoel elders ligt en als hij zelf mag kiezen wordt hij een speelgoedtreintje. Of blokken. De berk, de wilg, de fijnspar, de es… allemaal weten ze wat ze willen worden als ze straks geveld worden. Zelfs de treurwilg is tevreden met zijn lot om te vermolmen, zo wordt hij een ‘lekker hapje voor de kevers’. En het sparretje, nog te klein om voor de houthakker van nut te zijn, groeit verder en droomt in de winter dat hij een kerstboom is.
 
Het gesprek tussen de verschillende boomsoorten over hun nut en hun doel, opent perspectieven voor kinderen om te bedenken wat ze zelf zouden willen worden, over ieders persoonlijke eigenschappen en hoe vermetel of bescheiden de dromen kunnen zijn. Achterin het boek staan de boomsoorten beschreven en waar hun hout voor kan worden gebruikt. Van elke boom is er een illustratie van zijn blad en vruchten.
 
Henriëtte Boerendans zorgde voor fenomenaal mooie houtsneden bij de tekst. Meestal per boom een vierkante prent ter grootte van een bladzijde, een paar keer loopt het tafereel over twee overliggende bladzijden. Een strak concept, dat regelmatig doorbroken wordt met kleinere illustraties die het tekstblok omringen, of doordat een deel van de illustratie uit haar kader ontsnapt. Dat geeft een mooie dynamiek aan de bladzijden. De prenten hebben verrassend veel informatiewaarde. Je krijgt niet alleen een gestileerd, maar authentiek beeld van de bomen die aan bod komen, Boerendans neemt ook kleine, relevante details op in haar prenten.
 
De sobere esthetiek van Boerendans’ houtsneden overtuigt telkens opnieuw. Haar prenten zijn in alle eenvoud ontzettend rijk. Het zijn doorgaans sobere composities van bomen die zich tegen de lucht aftekenen. Boerendans hanteert een geschakeerd kleurenpalet en misschien is het vooral dat wat zo intrigeert aan deze prenten. Een stervende treurwilg: de roze-rode gloed van de ondergaande zon verweeft subtiel het tanende blauw van de avondlucht met de aardetinten van het landschap. Een spar in een winterlandschap: de staalblauwe lucht wordt opgelicht door het besneeuwde landschap. Twee essen staan in de koele avondlucht, die krachtig opgeroepen wordt in een onbeduchte combinatie van groen en blauw. Adembenemend mooi!
 
Bette Westera, Henriëtte Boerendans: Ik wil een wiegje worden zei de wilg, Gottmer, Haarlem 2021, 40 p. : ill. ISBN 9789025775315. Distributie L&M Books


© 2021 | MappaLibri