Aaron Terhaar, tekenaar

6+ - Aaron Terhaar, tekenaar is het vijfde boek van Andrea Beaty en David Roberts over een ondernemend kind dat de hobbels van het leven overwint en het eigen talent laat schitteren. Roza Rozeur, ingenieur en Ada Dapper, wetenschapper verschenen al eerder in het Nederlands in een vertaling van Edward van de Vendel en dit nieuwe boek over Aaron, een geweldig verhalenverteller met dyslexie, past weer volledig in het concept dat Beaty en Roberts bedachten. De auteurs geven een uitgesproken levensles mee in elk boek en desondanks had ik bij de eerdere boeken niet het gevoel betutteld te worden. De vlotte, rijmende tekst, maar toch vooral de vrolijke, inventieve tekeningen met een overvloed van verrassende details, zorgden voor een plezierige lectuur. Maar in dit nieuwe boek begint de moraal stevig door te wegen.  

Warmte en kleurrijke diversiteit typeren het gezin waarin Aaron opgroeit. Een tuin vol bloemen, een emmer met kleurkrijtjes, grote broer die verhalen vertelt… Aaron floreert. Als het moment komt waarop zijn mama’s hem leren lezen, wordt het wel wat lastig.(‘woorden zijn krabbels – wat hij ook doet’), maar op de eerste schooldag stapt hij toch blijgemoed in zijn klaprozenjas en zonnebloemsokken de klas binnen, ‘Bloemen voor de meester en bloemen op zijn kleren – Aaron zal vandaag nog lezen gaan leren.’ Helaas… Aaron leert het wel een beetje, maar niet genoeg. Hij schikt zich, verbergt zijn teleurstelling. Pas als een paar jaartjes later juf Groenhart de kinderen de opdracht geeft om een verhaal te schrijven, toont zijn probleem zich in volle omvang.
 
Het is wel uitgesproken melig, zoals Andrea Beaty/Edward van de Vendel de les verwoorden die je kunt trekken uit Aarons verhaal:
 
‘Maar dit houdt de held er in de ochtend aan over:
Dat de kracht in hemzelf zit, niet in bloemengetover.
Dat schoonheid, kunst en liefde moed kunnen geven
Aan hen die met een vriendelijk hart willen leven.’
 
En ook verder in het verhaal kiezen schrijfster en vertaler voor duidelijkheid eerder dan voor poëtische suggestie. Ik miste hier trouwens de humor die van bijvoorbeeld Roza Rozeur, ingenieur zo’n fijn boek maakt. Wel ben ik weer helemaal ingenomen voor David Roberts illustraties. Eenvoudig als ze zijn, vertellen ze een boeiend verhaal naast en doorheen dat van Beaty. De herhalende elementen, de vele details, zoals de kleuren van de regenboogvlag, kinderen met een onopvallend defectje, zijn betekenisvol en boeiend. Je blijft nieuwe dingen ontdekken bij elke lectuur. Het klasje schoolkinderen met hun wat tuttig opgedirkte juf is indrukwekkend verscheiden gekarakteriseerd.
 
Aaron Terhaar is getypeerd naar Aaron Douglas (1899-1979), een Afrikaans-Amerikaanse tekenaar die in de jaren 1920-1930 een belangrijke rol speelde in de artistieke beweging Harlem Renaissance. Dat lezen we op de afsluitende bladzijde, die ook een woordje uitleg geeft over dyslexie e.a. leerproblemen. David Roberts worstelde/worstelt trouwens ook met lezen en spellen, wat dit boek voor hem natuurlijk bijzonder maakt.  
 
Er zijn kanttekeningen te maken, maar niettemin valt er bijzonder veel goeds te ontdekken in dit prentenboek. Hopen maar dat Beaty, Roberts en Van de Vendel bij een volgend boek een betere balans weten te vinden.
 
Andrea Beaty, David Roberts: Aaron Terhaar, tekenaar, Nieuwezijds, 40 p. : ill. ISBN 9789057125799. Vertaling van Aaron Slater, illustrator door Edward van de Vendel. Distributie EPO

© 2024 | MappaLibri