Vanaf negen jaar

JEUGDBOEKEN NR. 8, JULI 2016

Hans Hagen, Martijn vander Linden (ill.), Floor Minnaert (muz.): Yuna’s maan

door Henk van Viegen

10+ - Niet goedkoop, maar dan krijg je ook wat: een fraai vormgegeven boek en een cd waarop de auteur sfeervol en effectief voorleest, met muziek van Floor Minnaert.

Hagen betreedt voor hem bekend terrein, dat van andere culturen, met in die culturen ingebedde verhalen. In dit geval gaat het om een ver, niet nader aangeduid eiland, waar de dorpsbevolking leeft van de visserij en waar bij volle maan de verhalenverteller aantreedt. Dat is de oma van het hoofdpersonage Yuna. Oma zegt haar dat ze, nu ze 12 geworden is, rekening moet gaan houden met haar nieuwe rol, zij zal oma gaan vervangen als verhalenvertelster. Het is voor Yuna sowieso een spannende tijd, want opa is met zijn schip, de ‘Doria’, gaan varen terwijl het vreselijk stormde. Yuna slaapt onrustig. Oma kan van ongerustheid geen verhalen vertellen, maar ze wordt tijdelijk vervangen door een enorm grote en sterke vreemdeling, Arp. Die is zomaar over het water komen aanlopen, en zit niet alleen vol verhalen, maar zorgt ook voor volle visnetten.
 
Er zit veel bekends in het verhaal: de start op 12-jarige leeftijd, de verwijzingen naar de Jezus-figuur (wonderbaarlijke visvangst, over het water lopen), de wijze grootmoeder, de plek (een eiland), de rol van de maan, de magische (zwarte) steen, de verbinding van en met maan en zon (op een zeil van de ‘Doria’ staat de zon). Het maakt het boek een tikje belegen, net als de benadrukking van het aloude thema van de kracht van het verhalen vertellen. In de woorden van het boek:  
 
‘Alles verdwijnt of verdampt of verslijt. Alles, maar de verhalen niet, die komen steeds weer boven.’ <br /> 
Dan is er ook nog de wat melige humor, via het personage Sim, dat bijna elke zin moet beginnen met ‘Ik zeg – ‘. De 10+’er voor wie dit boek bedoeld is, zal genoegen moeten nemen met maar een klein beetje spanning (Wat is het geheim van Arp? Keert opa terug?) tussen de bedachte verhalen en de volksverhalen door. Soms zijn ze ronduit saai, hoe geraffineerd er ook een levensles of moraal of wijsheid aan (op)gehangen wordt. Hoe dan ook, als Yuna wakker wordt uit haar droom, heeft Arp haar verhalen gegeven, en is ze niet bang meer voor de rol die ze zal gaan krijgen.
 
Yuna’s maan doet in verschillende opzichten sterk denken aan De dans van de drummers (2003), dat bekroond werd met een Gouden Griffel. Ook daarin een hoofdrol voor (het) verhalen (vertellen), bij elke drummer één, bij het eerste personage gekoppeld aan volle maan en visserij. Het verband met dat boek wordt ook gelegd door Hagen zelf: ‘voor de liefhebbers van De dans van de drummers.’ Opvallend is dat voor dit verhaal niet werd gekozen voor dezelfde illustrator, Philip Hopman, maar de illustraties van Martijn van der Linden mogen er ook zijn. Ik vind ze niet steeds heel prettig om naar te kijken, maar ze zijn wel heel bijzonder en knap gemaakt. Ze mogen steeds een dubbele pagina bestrijken, 8 x, inclusief schutbladen; op het schutblad achterin zit de cd, die de kleur van de illustratie aanneemt. Het gaat steeds om een element van een verteld verhaal. Van der Linden, wiens kenmerk is dat zijn werk niet zo kenmerkend is, zoals het kort geleden zo treffend getypeerd werd in het dagblad Trouw, kiest opvallend genoeg niet één keer voor een afbeelding van het hoofdpersonage. Dus ook in de illustraties ligt de nadruk op de verhalen. De figuren uit de verhalen zien er een tikje eng, hol uit, behalve op de slotprent, als Arp over het water wegdanst.
 
De tekst wordt met enige regelmaat aangevuld met liedtekstjes/gedichtjes, die soms wel aardig zijn. Op de cd’s worden ze ook gezongen, op muziek die minder interessant is dan de verdere, de prozatekst begeleidende. Hagen leest mooi voor. Ernaar luisteren kost meer tijd dan het boek zelf lezen, maar heeft duidelijk meerwaarde.

Is het boek voor kinderen, voor hun ouders, of meteen maar voor een Griffeljury die van het puur literaire werk houdt? Zelf houd ik meer van Hagens wat directere jeugdromans, zoals Het hanengevecht (2012).
 
Amsterdam : Querido 2016, 109 p. : ill. + mp3-cd. ISBN 9789045119151 

deze pagina printen of opslaan

Nieuwe recensies

BOEKEN NR. 9, OKTOBER 2020

De Ghanese diaspora in het werk van Yaa Gyasi

Ontworteling en identiteit

De opgang

Stefan Hertmans

Het hele leven

Bart Moeyaert, Peter Van den Ende (ill.)

Het huis met de kersenbloesem

Sun-mi Hwang

Het leven speelt met mij

David Grossman

naar overzicht

JEUGDBOEKEN NR. 9, OKTOBER 2020

De lijst van dingen die niet zullen veranderen

Rebecca Stead

Dier vrienden. Een boek vol beestige duo's

Coco & June

Het geheim van de tuin

Jan Paul Schutten, Joris Bijdendijk, Floor Rieder (ill.)

Over het werk van Joukje Akveld

Speels, scherpzinnig en met heldere inzichten

Stilte heeft een eigen stem

Ruta Sepetys

naar overzicht


ontwerp: Ann Van der Kinderen   |   programmatie: dataweb   |   © MappaLibri