Adolescenten

JEUGDBOEKEN NR. 7, JULI 2017

Ursula Poznanski: Layers

door Jen de Groeve

Dorian is 17 en leeft sinds een aantal maanden op straat. Zijn moeder is gestorven en thuis is hij zijn gewelddadige vader ontvlucht. Hij doet het, de omstandigheden in acht genomen, niet slecht. Zolang hij erin slaagt enigszins verzorgd voor de dag te komen, valt hij niet zo op als hij zich van de gratis hapjes bedient in de supermarkt. Maar het zijn lange dagen als hij zo zonder doel ronddwaalt, zonder mensen op wie hij kan vertrouwen. Hij had advocaat willen worden, maar om terug naar school te kunnen, moet hij terug naar huis, naar zijn vader, en dat is wel het laatste wat hij wil.

Op een nacht wordt Dorian op zijn slaapplek in de metro wakker naast het lijk van een andere dakloze, Emil. Midden in een plas bloed ligt Dorians zakmes. Heeft hij Emil vermoord zonder het zich te herinneren? De schijn is in elk geval tegen hem. Een jonge man treft Dorian aan bij het lijk en neemt hem onder zijn hoede. Hij lijkt Dorian te kennen en biedt hem een nieuw leven aan. Hij neemt hem in een geblindeerde auto mee naar villa van Raoul Bornheim.

Raoul Bornheim lijkt wel de liefdadigheid zelve. Hij pikt talloze jongeren van de straat op en geeft ze een thuis in zijn villa. Het is er hoogst comfortabel, maar er gelden wel vreemde regels. Er is geen contact mogelijk met de buitenwereld en iedereen is volgens een bepaalde kleurcode gekleed. Dorian wordt aan het werk gezet; hij moet flyers voor het goede doel uitdelen. Men brengt hem met een busje naar een plek in de stad, die hij onder geen beding mag verlaten en ’s avonds wordt hij weer opgepikt. Het is een saaie en doelloze job en bovendien is Dorian bang dat hij alsnog zal opgepakt worden voor moord. Hij ondervindt namelijk dat verschillende passanten hem langdurig en met veel interesse bekijken. Weten ze iets van hem?

Het flyeren wordt gevolgd door een tweede, bizarre opdracht: hij moet pakjes afleveren. Opnieuw wordt hij gebracht en gehaald door een geblindeerd busje. Dorian begrijpt niets van de vreemde instructies die hij krijgt en de reacties van de mensen aan wie hij een pakje bezorgt, verontrusten hem. Als hij zijn laatste pakje niet kan afleveren omdat de begunstigde het weigert, komt Dorian weer op straat te staan want het busje komt hem niet ophalen. Hij opent het pakje. Geen goed idee, want nu wordt hij met man en macht opgespoord door Bornheims team.

Ursula Poznanski neemt uitgebreid de tijd om haar verhaal te doen. Dat de villa van de goeddoener Bornheim een façade is, is voor de lezer vrijwel meteen duidelijk, maar de jonge personages die er verblijven, reageren ongelooflijk naïef. Niettemin houdt Poznanski de spanning er het hele boek door goed in. Dorian -- en de lezer met hem -- blijft tot op het einde in het duister tasten over wat Bornheim precies in zijn schild voert en aan welke gevaren Dorian allemaal blootgesteld wordt. De afwikkeling komt dan erg plots en is ook wat teleurstellend.

Het hele verhaal komt in het licht van de ontknoping onnodig complex en geconstrueerd over. Een ding staat wel vast; de titel, Layers, dekt de lading: niets is eenduidig en de waarheid wordt doorlopend  aan het zicht onttrokken. Toch een boek dat je een paar uur stevig in de ban houdt.

Ursula Poznanski: Layers, Lemniscaat, Rotterdam 2017, 368 p. ISBN 9789047708681. Vert. van Layers door Esther Ottens. Distr.: De Eenhoorn

deze pagina printen of opslaan

Nieuwe recensies

BOEKEN NR. 9, OKTOBER 2017

Couperus in de Oriënt

José Buschman

De buurjongen

Jan Siebelink

Het verkoolde alfabet

Paul de Wispelaere

The night

Rodrigo Blanco Calderón

Werk werk werk

Christophe Van Gerrewey

naar overzicht

JEUGDBOEKEN NR. 9, OKTOBER 2017

Een nacht op het strand

Elena Ferrante, Mara Cerri (ill.)

Het bos slaapt

Rébecca Dautremer

Optimisme is dodelijk

Susin Nielsen

naar overzicht


‚Äč
ontwerp: Ann Van der Kinderen   |   programmatie: dataweb   |   © MappaLibri