Adolescenten

JEUGDBOEKEN NR. 2, FEBRUARI 2018

Lydia Rood: Niemands meisje

door Henk van Viegen

15+ - Moet je Survival (2015) gelezen hebben om ten volle te kunnen genieten van dit tweede boek van Lydia Rood over Liesbeth? Het is wel gemakkelijker, want dan heb je al wat situaties en namen paraat. Maar het hoeft niet, de schrijfster legt voldoende uit hoe Liesbeth er een aantal jaren na het kamp dat in Survival (met aan het eind een zelfmoordpoging) beschreven wordt, aan toe is: een stuk slechter, eenzamer en verbitterd. Ze is zelfs opgenomen na wat in het boek ‘het incident’ genoemd wordt.  
 
Wilde ze in Survival niemands bezit zijn, in Niemands meisje ligt de nadruk op dat niemand haar koestert of als liefje wil (hoewel Rood ook in dit boek aankaart dat mannen en jongens zich veel denken te kunnen permitteren). Haar lastige gezinssituatie lijkt nog beroerder: Ferdi, haar onbetrouwbare, charmante vader, is min of meer ingetrokken bij zijn nieuwe liefde, de autistische tweeling Janne en Wessel slokt een heleboel aandacht op, en Liesbeth meent dat haar (licht autistische?) moeder niet veel van haar houdt. Haar vriend Beer heeft geen aandacht meer voor haar, omdat haar vroegere goede vriend Jeroen, die nu met haar beste vriendin Ellis is, heeft rondgebazuind dat zij ‘het met iedereen aan de andere kant van het spoor gedaan heeft’.
 
Er zijn drie soorten hoofdstukken, netjes afgewisseld: gesprekken met de therapeute (uitgeschreven dialogen), ‘Notities’ (Een t/m Acht, in de ik-vorm vanuit Liesbeth) en de, ook uitgeschreven, groepssessies met andere ‘gevallen’, de lotgenotengroep. In de ‘Notities’ reflecteert Liesbeth op de (groeps)sessies en krijgen we verhalen uit het al dan niet recente verleden, over thuis en Liesbeths getob in de omgang met vriendinnen en jongens. Zo is er een lijntje vriendinnen, met bij elk wel een vernederingsmoment (bij Lariks bij voorbeeld, uit haar vroege jeugd, een schaamtevolle scène in het zwembad) en eentje van vriendjes (Jort, Jeroen en Beer).
 
Liesbeth probeert in de gesprekken met haar therapeute ‘het incident’ te bagatelliseren, maar die trapt daar niet in. Op de van therapeuten bekende rustige wijze weet deze Judith Liesbeth uit de tent te lokken. Je ziet het aan de laatste sessie: stevige lappen tekst van Liesbeth. Met gratis levering van tissues, aan het eind gebruikt Judith er zelf ook een paar, als Liesbeth een moment van totaal geluk beschrijft. In het slot van Survival was met enige moeite wel iets van positiviteit te vinden, maar aan het eind van Niemands meisje lijkt Liesbeth het leven echt wel weer aan te kunnen, er zijn in elk geval een paar happy endings. In de ‘Achtste notitie’ maakt Liesbeth het goed met Ellis, bij voorbeeld.
 
Lydia Rood weet bij elk genre en voor elke leeftijd nagenoeg altijd de juiste toon en de passende taal te vinden, zonder dat er nou echt een werk uitspringt (wel heeft ze een flinke groep lezers aan zich gebonden met seriewerk als de Drakeneiland-boeken). Het is hier niet anders. Maar deze leeftijd (15+) geeft haar wel de gelegenheid alle registers open te trekken met scherpe dialogen, cynisme, harde grappen, seks, pesterij, uitbundige verliefdheid, en het slagveld van het gezin te tonen.
 
De boog staat niet de hele tijd gespannen, dat is wellicht ook niet mogelijk bij dit soort realisme. In een enkel geval levert het een wat plat of saai stukje op, soms wat sentimenteel gedoe, bij het dansmotief, hoe goed dat verder ook een plaats krijgt. De lotgenotenstukken zijn spannend, en ook interessant door de afspraken en codes die er gelden, en die door de deelnemers in het algemeen onverwacht netjes gevolgd worden. Liesbeth reageert er als nieuweling lekker fel op. Ze heeft het gevoel dat ze ook hier een buitenstaander is, maar constateert op een gegeven moment dat ze veel baat heeft bij de groepssessies. In zeker opzicht is dit boek een pleidooi voor therapie.
 
Er zijn al veel portretten van een licht ontspoorde, boze én lieve oudere puber ineen in de jeugdliteratuur. Deze Liesbeth, die dicht bij de auteur schijnt te liggen, kan er gemakkelijk bij.
 
Lydia Rood: Niemands meisje, Leopold, Amsterdam 2017, 209 p. ISBN 9789025873936. Distributie WPG Uitgevers 

deze pagina printen of opslaan

Nieuwe recensies

BOEKEN NR. 9, OKTOBER 2018

Blinde drift

Belinda Bauer

De rover

Robert Walser

Heel de tijd

Leo Pleysier

Onder een koperen hemel

Stefan Hertmans

Zeiseman

Martha Heesen

naar overzicht

JEUGDBOEKEN NR. 9, OKTOBER 2018

De invloed van Gregie De Maeyer (1951-1998) op de (Vlaamse) jeugdliteratuur

‘Het wezen van de dingen vervaagt naarmate het zichtbaar wordt’

De slaapster en de spintol

Neil Gaiman, Chris Riddell (ill.)

Op zoek naar Stella

Gerda Dendooven

Rivieren

Peter Goes

Tegenwoordig heet iedereen Sorry

Bart Moeyaert

naar overzicht


‚Äč
ontwerp: Ann Van der Kinderen   |   programmatie: dataweb   |   © MappaLibri